Eindelijk ben ik er mee begonnen. Al voor de zomervakantie had ik er een plan voor, maar eerst moest ik andere dingen afronden. En nu ben ik van de week dan begonnen met 'de kleine profeten' bestuderen. Hosea is de eerste en ik ben (weer) diep onder de indruk.
Israël leeft in hoererij met andere goden en denkt dat ze daar haar brood en water, wol en vlas, olie en drank van krijgt. Israël vergeet zijn God. Ze hebben geen kennis meer van God, ze vloeken, liegen, moorden, stelen en het ene bloedbad na het andere ontstaat. De wet van God zijn ze vergeten, ze zijn opstandig en zoeken ergens anders genezing. ze zoeken God niet, ze vluchten van Hem weg, ze bedenken kwaad tegen God, ze hebben Zijn verbond overtreden, ze stellen koningen aan zonder Hem er in te kennen, ze spreken loze woorden en zweren valse eden.
Dat is me nogal een lijst.
En het raakt God diep in Zijn hart. Het doet Hem enorm veel pijn als Zijn volk zich als een hoer gedraagt. Hij voelt zich gekweld, jaloers, intens geraakt en woedend. En tegelijk heeft Hij haar nog zó intens lief, wil Hij haar terug en zal Hij haar straffen, maar met het doel om haar weer terug te winnen.
Wat we niet van het volk kunnen zeggen, kunnen we wel van onze God zeggen.
Wat is Hij trouw!Bewonderenswaardig.
Hij kán niet stoppen met het liefhebben van Zijn volk!
Ik weet niet of jullie op een uitgebreide Bijbelstudie zitten te wachten, maar ik zal er nog één ding over zeggen vandaag. En dan zal ik er maar een miniserie van maken, verspreidt over 3 blogs.
De conclusie uit dit stukje verwoord ik op deze manier:
Dat God mij liefheeft, betekent niet dat Hij mij niet kastijdt!
Dat God mij kastijdt zal nooit betekenen dat Hij mij niet meer liefheeft!
NOG IETS ANDERS
Woensdagavond gingen L en ik samen oppassen op H (3) en F (1,5). We aten eerste gezellig met z'n allen en nadat papa en mama weg waren bracht L eerst de jongste naar bed. Die was zo vertrokken! Met H gingen we nog even kleien. Ik had klei meegenomen en we maakten de ene vis na de andere.
Een heel oceaneum!
En toen ook H op bed lag, kon ik me in Hosea verdiepen.
En L ging een film kijken.
En toen deed ze nog iets, maar ik weet niet meer precies wat.
Laten we zeggen, dat we zo samen een heerlijk avondje hebben gehad!
En de volgende dag kwam het er niet van om te bloggen, vandaar dat ik een dagje oversloeg.
Ik probeer de draad weer op te pakken en dus zeg ik:
Tot morgen!
Tot morgen!
👋👋
1 opmerking:
Gezellig blog en dank je wel voor je bijbelstudie. Misschien was er iets achter de bank gevallen ofzo?
Een reactie posten
Heb jij Hem nog gezien vandaag? Reacties op deze vraag of op wat ik geschreven heb zijn altijd fijn! Zo kunnen we elkaar bemoedigen.