Van Gezelligheid naar Betrokkenheid

Het is nu echt begonnen en in volle gang. Niet meer tegen te houden voor wie dat zou willen. Als ik Philip uitlaat blijf ik soms een poosje staan en zie dan al die blaadjes van de bomen vallen. Deze blaadjes hebben hun tijd gehad en dat komt niet meer terug. Ik ben een podcast aan het luisteren 'De Ongelooflijke Geschiedenis'. En dan komt het oude Rome voorbij en Nero en Napoleon en Columbus, Willem van Oranje en zijn welgestelde familieleden en de prachtige grafstenen die onderin de oude kerk in Delft hun overgebleven oude, broze, botten bewaren.
Deze 'blaadjes' hebben hun tijd gehad. Net als de vele, vele christenen die door o.a. keizer Nero op wrede wijze zijn omgebracht.

Winterdepressie? Welnee!
Ik ben gewoon even realistisch om me heen aan het kijken.

En dan ren ik mijn dagelijkse kilometer(s soms) en voel ik hoe ik buiten adem ben en dat ik leef. Nu is de tijd waarin wij leven. Het is nog niet voorbij!

Komende maand wil ik me een beetje bezig houden met de traditie van sociale gerechtigheid. Weten jullie het nog? Ik deed het een maand met 'contemplatie', met 'heiliging' en met 'charismatisch'. Misschien weten jullie het niet, want ik heb vast niet over alle drie geschreven. Maar deze maand dus 'sociale gerechtigheid'.
Klinkt zó zwaar en moeilijk!!
Maar met Chatgpt heb ik een goed gesprek gevoerd en ben ik uitgekomen op een gedachte die ik meeneem en probeer een beetje in te richten in m'n leven: 

Van Gezelligheid naar Betrokkenheid

Klinkt dat niet goed?!
En hoe ik het in ga richten?
Ik ga meer tijd vrij houden.

Als dat niet ook goed klinkt!!

Dat betekent dat ik zorg dat wij er voor zorgen dat ons huis opgeruimd en schoon is en blijft.

En dat ik dan eens een hele middag niks inplan of eigenlijk een paar middagen.

En om dan maar eens te kijken of er ruimte komt om iets voor iemand te doen die dat goed kan gebruiken. En dat hoeft niet de hele straat te zijn of een hele bevolkingsgroep. Ik begin gewoon heel dichtbij, bij de mensen die ik al ken.

En dan ook maar eens lekker op tijd naar bed.

Kijk nou wat ik gister heb geknipt en geplakt:
Ik doe het vooral voor de kleinkinderen, gewoon even iets gezelligs en leuks neerzetten. Ik ben benieuwd wie het als eerste ontdekt.

Heeft niks met sociale gerechtigheid te maken.
En dat hoeft ook niet 24/7.

Het verrassende was wel dat ik onder het eten gebeld werd door een buurvrouwtje een paar straten verder. Ze had nog iets nodig uit de supermarkt, maar kan niet 's avonds nog over straat, omdat ze niet zo heel veel meer ziet. Dat vind ik dan fijn... tuurlijk ga ik dat even voor haar doen. Uiteindelijk was het er niet wat ze wilde en heb ik alleen nog wat boodschapjes voor ons gedaan. Jammer. Maar het idee... die eerste 1 1/2 seconde waarin je weerstand voelt, geen zin om er nog uit te gaan... je daarover heen zetten en merken dat je er eigenlijk groot plezier in hebt!