Een paar zwarte ruggen

Jaaa, een weekend samen met je 14, 'bijna' 15-jarige is zó genieten!
Konden we dat maar veel vaker doen.
Kon ik het ook maar vaker, om de beurt met een andere dochter, doen.
Maar laat ik nu vooral nagenieten door er iets over te schrijven en er foto's bij te plakken.
Zo dicht bij het strand, dan kun je het niet laten om daar niet heen te gaan. We moesten even wat tijd rekken, dus doken we een restaurantje binnen.

Jullie raadden het al! Warme chocolademelk met iets lekkers erbij. Nou ja, lekker, S had na een paar kleine muizenhapjes al genoeg.

Natuurlijk maakten we van deze gelegenheid ook nog even een plaspauze en toen gauw weer naar buiten. We reden naar Brouwersdam, zagen een grooooote zwerm vogels heen en weer suizen over ons heen, prachtig!

Maar daar kwamen we niet voor. We hoopten dat we zeehonden zouden zien. En we hoefden niet lang te zoeken. Sterker nog, S zei al gelijk dat ze ze zag. En ja hoor, daar zagen we 1, 2, 3, 4. 5 zeehondenkoppies boven het water. Op de foto niet zo scherp helaas. Ik geniet op zo'n moment met volle teugen en heb wel een half uur staan kijken, mijn gezicht tegen de spijlen gedrukt. En S zat inmiddels alweer een poosje in de auto te wachten.

In de mooie, mooie tuin van het huisje kom je de mooiste planten tegen. Ik weet allemaal niet hoe het heet, maar ook zonder dat te weten kan ik zeggen dat ze mooi zijn! Zelfs in al hun herfstige hoedanigheden.

En is het niet leuk hoe, juist in dit seizoen, deze roze bollen zo mooi kleuren bij de groen-roze/rode blaadjes van dit boompje?!

's Avonds had S gekookt, ze maakte een nacho-schotel. We kregen de helft maar op. Wat vergis je je gauw als je gewend bent om voor 7 personen te koken! Ik wilde graag naar een Even-song avond in een mooie grote kerk. We gingen op tijd weg en we kwamen ook op tijd aan. Alleen nog parkeren. Ik weet niet hoe ik het voor elkaar kreeg, maar ik kwam zó dichtbij de kerk met m'n auto en toen bleek dat ik weer terug moest. Maar in de nauwe doorgang stond nu ook nog een fiets geparkeerd. Ik wilde 'm eerst weghalen, maar S moedigde me aan dat ik dit kon. En ja, ik kon het, maar het scheelde écht maar een haartje, en nog een dunne ook, met de auto die aan de andere kant stond. Vreselijk.
Vervolgens reden we nog wat rondjes en vonden we een parkeerplek, nog redelijk dichtbij de kerk. Dus gauw daarheen. De deuren waren al dicht. We gingen tóch naar binnen. We keken in alle deuren aan de zijkanten die er waren of er toevallig een toilet was, maar nee. Dan maar de kerk in gaan en gaan zitten.
Maar ik was bang.

Ik was bang omdat ik in een vaag verleden iets dergelijks mee had gemaakt.

Ik deed héél voorzichtig de deur op een kiertje open en keek naar binnen.
En toen zag ik een paar zwarte ruggen, waarvan er één zich omdraaide met een koormap in zijn handen. Hij fluisterde dat we éven moesten wachten tot.... en dat verstond ik niet meer. Ik zei 'Ja!'
We liepen de kerk uit, deden de deur achter ons dicht, liepen nog een rondje om de kerk om te kijken of er nog ergens anders een ingang was, maar nee, niet gevonden. Dus naar de auto en gauw naar een tankstation-met-toilet.

We waren bijna bij het huisje. Daar is ook een laantje met lantaarntjes. Als je dat laantjes volgt kom je bij het strand. Zullen we dan maar even naar het strand? Ja, dat vond S een goed idee. We stapten uit en liepen een paar honderd meter. Ik zeg: Nee, kom we gaan terug. We zijn hier zo alleen en ik weet niet hoe ver het nog lopen is voordat we bij het strand zijn. En S vond het niet zo'n goed idee, maar ging gelukkig toch mee.

Dat waren onze belevenissen.
Het verloopt niet altijd even soepel.
Soms wordt het zelfs helemaal niks.
Maar toch geprobeerd.

En we konden er samen om lachen.