Minder mooi

Vandaag laat ik jullie eerst zien hoeveel vijgen er nog aan de boom zitten. Wat hebben we er al veel vanaf gehaald! Te veel om zelf allemaal op te eten (dat komt omdat ik de enige ben die ze echt lekker vind en eet). Maar dat geeft niet, we hebben een adresje waar ze wel gegeten worden en dat vind ik erg fijn.

Hier een paar vijgen die al geplukt kunnen worden, maar eerst even op de foto moeten. Zo heerlijk dat die zon nog steeds zo goed kan stralen!

Vanaf hier volgen we met de foto's een boswandeling die K en ik maakten. Dat proberen we elk jaar te doen en we gaan dan vooral op zoek naar de rode met witte stippen! Het is wel gebeurd dat we er niet een vonden. Helaas. Maar deze keer vonden we er wél één. Zo'n écht prachtig exemplaar! En onderweg werden we verrast door een koffietent midden in het bos, waar we ook gebruik van maakten. Dat is dus allemaal te zien op de foto's.

Daar tussen door zal ik een heel ander verhaal vertellen. Ik wil jullie namelijk heel even meenemen in het verhaal van Anna Karenina. Dat is het boek wat ik aan het lezen ben. Er is ook een film van, die is mij een keer aangeraden, maar toen ik hoorde of las waar het over ging had ik er geen behoefte aan. Toen ik begreep dat er ook een boek van was en dat de schrijver Leo Tolstoy was, wilde ik dát wel proberen. Het is wel een dik boek, onderverdeeld in 8 delen, alles bij elkaar 934 bladzijden. De eerste 200 heb ik nu gelezen... Kom met me mee!

Het verhaal heeft als hoofdpersoon Anna Karenina, maar Levin is denk ik ook een soort tweede hoofdpersoon. Het verhaal begint helemaal niet bij een van die twee en ik ga ook helemaal niet vertellen waar het wel begint. Oke, ik zit er omheen te draaien. En dat komt omdat, als ik zelf op een andere blog zou lezen dat het daar over gaat, ik gelijk af zou haken.
Anna wordt hartstochtelijke verliefd op Vronski. In eerste instantie probeert ze dit nog tegen te houden en in haar eigen gezinsleven de draad weer op te pakken. Maar hij komt achter haar aan en ze blijft hopeloos verliefd.

Wat ik zo sterk vind is dat het verhaal me niet meeneemt in de gevoelens van Anna en de personen eromheen, maar naast het gevoel worden ook de diepere gedachten en gevoelens beschreven, die vaak het tegenovergestelde laten zien van wat je aan de oppervlakte ziet gebeuren.

Het is eigenlijk wel echt fantastisch goed geschreven. Want op het moment dat deze en gene wat afstand van elkaar moeten nemen en het beter is als er helemaal niet aan bepaalde personen wordt gedacht, wordt je als lezer meegenomen in het verhaal van de tweede hoofdpersoon, Levin. Je wordt meegenomen naar de relatie met zijn broer, het samen jagen in het bos, de gesprekken, de frustraties, de maaltijden, de verzoening... prachtig geschreven, echt waar!

En dan ineens lijkt daar het moment dat Anna inderdaad vreemd gaat met Vronski. Maar, en daar ben ik blij mee, dat moment wordt helemaal niet beschreven!

'Hij had de lezer mee kunnen nemen in de opwinding en de aantrekkingskracht. Maar hij kiest ervoor om juist de ontluistering daarna te laten zien.'
(Chatgpt)

Na die ontluistering richt de 'camera' zich weer op een ander tafereel.

En wat ik nu allemaal heb beschreven, maakt dat dit een fijn boek is om te lezen voor mij. Ik voel me er niet fijn bij als bepaalde scenes uitgebreid of minder uitgebreid worden beschreven. Dan haak ik af. Waarom precies weet ik niet en misschien is dat wel de reden waarom ik liever geen romans lees of films kijk.

Waarom precies weet ik niet
Hier gaan we niet mee akkoord!
Waarom vind ik dat niet fijn? Ik denk vooral omdat ik bang ben dat het me minder mooi maakt... De Bijbel is er duidelijk over dat (in dit geval) overspel zonde is en als het dan allemaal beschreven wordt op een manier dat je die persoon kunt gaan begrijpen en je het je goed kunt voorstellen en het allemaal mooier lijkt dan het in werkelijkheid is... daar heb ik gewoon geen zin in. Niet omdat ik nou zo heilig ben, maar ik hoef hier niet door beïnvloedt te worden en nog onheiliger te worden, om het maar even zo te zeggen.

Misschien raak ik een gevoelig punt en heb jij er totaal geen moeite mee.

Dat kan. Deze keuzes maak je voor jezelf (en voor God)

De laatste tijd heb ik best wel wat romans gelezen die voor mij goed te doen zijn. En wat films betreft, die zijn er gelukkig ook. Al kan ik ook niet zo heel veel spanning hebben. De kinderen vinden de films die ik leuk vind érg saai!

En nu ben ik natuurlijk benieuwd. Hebben jullie 'Anna Karenina' gelezen of de film gezien? En wat vond je ervan? Zou je 'm gaan lezen als je dit zo leest?

Dit waren nog maar de eerste 200 bladzijden. Misschien ga ik nog eens een blogje schrijven als ik wat verder ben. De reden waarom ik dit schrijf is omdat ik meer na wil denken over wat ik lees en ook wil kunnen verwoorden wat ik ervan vind. Ik ga het denk ik ook met andere boeken doen of stukjes die ik lees of wat ik voorbij zie en hoor komen. Ik zou ook over podcasts kunnen schrijven.

Dat geschreven hebbende... een ander onderwerp!
Vorige maand in september kregen we er een allerliefst kleindochtertje bij, wat een vreugde!

Ik wil ze natuurlijk heel graag aan jullie zien.

Een van haar eerste lachjes!

En halverwege deze mooie maand oktober kregen we ook nog een allerliefst kleinzoontje. Ook die wil ik natuurlijk graag aan jullie laten zien. Nog een beetje geel, zie je dat? Wat een rijkdom, ik kan er niet genoeg van krijgen!