Teveel bezig met het resultaat

Wat groeit en bloeit alles toch goed!
Hier een passiebloem die, na een dag gebloeid te hebben, zijn blaadjes weer sluit. Zijn taak zit er alweer op.

Kan jij goed tegen deze warmte? Vraag ik aan mensen. Ik krijg verschillende antwoorden. Als je het mij zou vragen... Ik zou het liefst zeggen: Ja hoor, ik maak me gewoon niet te druk en dan is het best te doen. Maar ik kan dat niet zeggen omdat het niet waar is. Ik kan er helemaal niet zo goed tegen, ook niet als ik me niet druk maak. Al dat zweet en slechte slapen. Een beetje afleiding helpt wel, dus ik probeer wel een beetje bezig te blijven. Een blog schrijven bijvoorbeeld. Als ik het nu niet verder over de warmte ga hebben, dan vergeet ik het misschien.

Een poosje geleden zijn K en ik er samen 4 dagen op uit geweest. Toen de kinderen nog klein waren zijn we één keer een midweek weg geweest. Mijn ouders bleven bij ons thuis bij de kinderen, dus die lieten we met een gerust hart achter. Hoewel ik dat wel lastig vond. Afijn, toen reden we dus een paar uur lang langs de Moezel. En dát wilde ik heel graag nog een keer!
Hier hadden we onze bestemming bereikt, het was tijd om te eten en we begonnen met een mosterdsoepje. Mmm, ik zou nog wel zo'n kommetje willen!

Maar hier nog eens stuk van de heenreis.

Wat een leuke huisjes!

Ik raakte niet uitgekeken.

Bruggen bouwen kunnen ze hier als de beste.

We waren er bijna en donkere wolken pakten zich samen.

Als ik me goed herinner onweerde het ook nog even toen wij aan het eten waren.
Ik keek naar buiten en was even gedesoriënteerd. Die auto, het klopte niet en ik kwam er niet zo gauw uit. Uiteindelijk wel hoor.

Het was heerlijk. Misschien in mijn volgende blogje nog meer foto's. Want het allermooiste heb ik nog niet laten zien.
Terug naar vandaag. Gisteren kreeg ik een foto van iemand die met haar voeten in een badje zat. Ik mocht dat eigenlijk niet vertellen, maar ik doe het zo anoniem dat ik denk dat het wel kan. Vanochtend bedacht ik dat we ook nog zo'n klein peuterbadje hebben, 'voor de kleinkinderen'. Nu werd het een voetenbadje voor oma:) Ik pakte mijn aquarelspullen erbij en... oh hoe frustrerend als het niet gaat zoals je wilt.

K. heeft me daarna nog verplaatst, op dat plekje zou meer wind staan en gelijk had hij. Ik overlegde even met 'chatgpt' hoe ik verder moest met schilderen en deze gaf me de tip om een blad vol met zittende personen te schilderen, eerst maar eens allemaal in dezelfde kleur. Later een stoel erbij en toen vond ik de donkere muur er achter er ook wel bij kunnen.

Nog steeds niet heel tevreden, maar met dit A-4tje heb ik echt lol gehad om het te maken. Ik vergat alles en iedereen om me heen. En dat was heerlijk. Misschien nog wel belangrijker dan het resultaat eigenlijk. Daarom durf ik het hier wel te laten zien. Want misschien is dat wel vaker zo en niet alleen met aquarellen. Dat we teveel bezig zijn met het resultaat en zo weinig genieten van de bezigheid zelf.

Dat was wel weer even genoeg voor vandaag!

IJsje?

Ik vergelijk mijn leven niet met een ijsje

Het was een warme dag en ik had in de ochtend een gesprek gehad en in de middag met mijn psycholoog ook nog één en toen had ik ineens zin in een ijsje. Ik moest er nog een eindje voor omlopen, maar toen had ik ook wat. Ik speelde er wat mee met de camera. Eerst het ijsje scherp en de achtergrond wazig.

Toen de achtergrond scherp en het ijsje wazig.

En nu bedenk ik dat we zo ook in het leven kunnen staan. Soms is het je eigen leven dat op scherp staat, waar je iets mee moet. En soms ben je meer bezig met wat er om je heen gebeurt en niet zoveel met je zelf. Wat is beter, gezonder? We zouden iets te snel kunnen zeggen het één of het ander. Ik denk dat allebei belangrijk is.

En klein detail: ik vergelijk mijn leven niet met een ijsje!

Eindelijk kwam het er van, we deden weer eens 'ticket to ride'. Een leuk spel wat ik hier echt niet uit kan leggen. Iedereen krijgt verschillende routes die je moet leggen. Het kan heel frustrerend zijn als je dichtbij elkaars route komt of zelfs dezelfde route moet nemen. Ik win nooit en Mar heeft altijd de langste route. Als je dat hebt krijg je zomaar 10 punten extra. Het was vooral leuk omdat we het in de tuin konden spelen.

Ik weet niet meer van wie iemand ze kreeg en waarom en ik wil die persoon ook niet benadelen. Maar er stond hier op de piano een prachtig boeket pioenrozen. Eerst helemaal in de knop, dat is al mooi. Maar toen kwamen ze uit, ik denk dat ik ze nog nooit zo mooi in volle bloei heb gezien. Ik genoot er echt van. Totdat ik er met mijn neus in dook... wat vreselijk, wat een stank!! Ik wist niet dat dat kon. Zo mooi aan de buitenkant, maar ook zo stinkig! bah.

 

In de tuin zie ik soms ineens een rood aardbeitje tussen de groene blaadjes en stengels uitkomen. Mmm!

Ik zei: Ze liggen allemaal op de grond!

K zei: ze heten niet voor niks aardbeien!

😏

Vorige week moest ik 2 dagen oppassen. De ene dag op onze twee kleindochters. We waren laat, maar konden toch een leuk rondje maken. Ik hoopte in de wei kleine geitjes of lammetjes te zien, maar helaas. Niks. Maar we hadden nog wat extra meisjes meegenomen, dus het was heel gezellig allemaal.

De volgende dag gingen we met J, eerst het kabouterpad, wat een mooie tuin is dat.

En wat een heerlijk weer!

En toen we eenmaal in de kinderboerderij waren gingen we eerste even binnen kijken en toen zagen we drie kleine geitjes. Mijn hart maakte drie vreugdesprongetjes, ik vind ze zó leuk!

Ik had er wel zo een op willen pakken en mee naar huis mee willen nemen!