Hoeveel vogeltjes ik al naar onze vijgenboom heb zien vliegen weet ik niet, maar ik geniet van elk exemplaar dat ik zie.
Vorige week belandde ik, zonder waarschuwing, in de grote voorjaarsschoonmaak. Dan grijp ik mijn kans! Ik bedoel, ik ben niet iemand die snel door een schoonmaakwoede wordt overvallen, dus als ik maar een beetje zin krijg in schoonmaken dan doe ik dat even met alle plezier. Alle bankkussens zijn weer heerlijk schoon, 8 keukenkastjes zijn ook weer gepoetst en verder natuurlijk veel dagelijkse dingen die het huis opgeruimd en schoon maken, maar nu dus iets meer dan anders.
Van alleen maar schoonmaken de hele dag wordt ik, zelfs met schoonmaakwoede, niet heel blij. Gelukkig zijn er genoeg leuke tussendoortjes. Zo heb ik mijn vest klaar! Die moest geblokt worden en omdat de zon scheen legde ik 'm in de tuin, tussen de sering en een ander voor mij ondefinieerbare plant.
Hier de hele tuin vanuit onze slaapkamer.
Dit was allemaal vorige week, dat met die woede is allemaal alweer verleden tijd (iets met een zonsondergang). Nu ben ik aan het werk en ik heb maar één gezin, dat is lang geleden. Aan het einde van de eerste dag kreeg ik 8 stukjes baklava mee naar huis. Niet iedereen is er dit weekend, dus nam ik de volgende dag ook nog een stukje mee naar m'n werk. Mierzoet, maar superlekker.
Nog even wat huiselijkheid. S wilde naaien, ze had wat ideetjes op YouTube en Pinterest gezien van hoe je van een wijd shirt een wat strakker shirt kon maken.
Het was best goed gelukt.
En we hadden weer eens naaiplezier. Maar ook frustratie van het draad dat er uitvliegt, een garenklosje wat niet meewerkte en uiteindelijk ook nog een gebroken naald. Het zal er allemaal wel bijhoren.
Morgen nog één dag werken en dan eens kijken wat we dan weer overhoop kunnen halen.
Het is me niet helemaal gelukt om elke dag een blog te schrijven.
Het is geen excuus, maar ik wilde dat het wat sneller kon. Vaak komen de foto's die rechtop staan er dwars op en dan moet ik ze eerst opslaan, dan draaien en dan opnieuw plaatsen.
Deze foto trouwens niet, die heb ik geknipt. Het zijn de schaapjes die bij slot Loevestein rondlopen.
K en ik gingen samen een dagje weg. Een van de laatste dagen van K z'n vakantie. Het was zo'n mooie dag, ik denk ik er nog met plezier aan terug! Niet alleen wandelen, maar ook met pondjes varen. Soms iets verder dan de bedoeling was, maar dat gaf niet.
Dit moet het zalmvissertjes zijn, zei K, toen we dit standbeeld van achteren naderden. En ja zeg, het stond er: 'Zalmvissertje'. Ik was stomverbaasd, waarom wéét je dat??? Maar hij had het gewoon gelezen ergens op een informatiebord of blaadje, ik weet het niet.
Wachtend op de boot, zagen we heel veel andere bootjes. Het was ook heerlijk weer.
Hier nog een ander beeld. Een man die gevaarlijk op de rand van de muur zijn vangst zit te bewonderen. Aan deze kant valt het mee, maar de aan de andere kant was het behoorlijk diep.
We kwamen ook heel kleine beeldjes tegen. Deze man, helemaal geïrriteerd dat hij in de hondenpoep heeft gestaan.
Het was er zó mooi, ik wist niet dat het daar zo mooi was. Ik bleef het ook maar zeggen.
We wandelden in Woudrichem en in Gorinchem. Ik zou er wel willen wonen.
Denk ik
Vertelde ik al hoe mooi het was?
Een brugje over
En ja, zo zijn we aan het einde van de vakantie gekomen. Nog niet helemaal. Ik kan rustig weer een beetje erin komen. Vanochtend ging ik om half 8 uit bed. En tot 15.00 u. had ik steeds maar iets te doen. Havermoutpap maken, een was ophangen, een hond uitlaten, boodschappen doen en met een bekende praten die ik tegenkwam, stofzuigen, dweilen, de wc's schoonmaken, een mailtjes sturen dat S gaat stoppen met voetbal, een ander mailtje dat ik mijn parkdiensten bij de tennisvereniging wil afkopen, een half uur zwemmen, kletsen met m'n dochters, een was opvouwen, twee eieren bakken, met de buurvrouw praten, nog een keer de hond uitlaten.
Ik dacht en nu stop ik!
En als ik stop ga ik koffie drinken en eet ik er 2 rijstwafels met pindakaas bij. Ik geef mezelf even tijd om een blogje te schrijven en een powernap te doen. En ik vraag mezelf af, hoe voorkom ik dat ik de komende tijd zo druk bezig ben, dat ik voorbij ga aan alle wonderen die in de natuur te zien zijn, maar veel belangrijker: aan mijn ouders en andere familie en vriendinnen. En natuurlijk 'gewoon' ons gezin, onze kleinkinderen. Voor je het weet is het herfst, winter, lente, zomer...
Ik ga er eens goed over nadenken en wat dingen op papier zetten. Daar ga ik morgenochtend een beginnetje mee maken. En dan ga ik ook echt weg, naar buiten, naar een mooi park, de hele ochtend! Ik neem een boek mee, een schrift, een pen en ga daar heerlijk rondwandelen en kijken, op een bankje zitten lezen en schrijven.
Wat denken jullie, ga ik er deze winter weer voor? Ja, ik denk het wel hoor, al was het alleen maar voor het gezellige samenzijn met de vriendin waarmee ik zwem.
Sinds een week of twee volg ik een dieet.
Het is behoorlijk eigenlijk te pittig. Dus ik pas het hier en daar wat aan. Dat deed ik nu omdat het vakantie was, ik was ook midden in de vakantie begonnen. Maar dat deed ik bewust, als ik niet begonnen was zou ik nu een aantal kilo meer wegen. En nu weeg ik iets onder wat ik normaal weeg. Dus ik ben tevreden. Het programma duurt 3 weken, als dat klaar is, ga ik het nog een keer doen. Misschien houd ik het dan beter vol, omdat mijn lichaam er beter aan gewend is.
Zaterdagavond maakte ik een taart. De bodem met dadels, havermeel, noten en nog wat dingen. De vulling met magere kwark en versfruit.
Verrukkelijk!
Nee, die stond niet in het receptenboek wat ik er bij kreeg. Het is zondag!!
Ik heb nog veel meer plannen en nog meer te schrijven, maar het is wel weer mooi geweest zo. Bloggen staat in ieder geval nog op mijn lijstje met dingen die ik het komende jaar blijf doen.
Eerlijk Het zou er op staan als ik zo'n lijstje had.
Jullie herkennen vast wel de rommelplekken in huis. Hier kan op de eettafel een hele stapel post en papier en toestanden liggen. Aan de andere kant van de eettafel, ligt mijn 'schilderen op nummer' opgerold, maar daar hebben we het even niet over. Deze keer lag er een groot tekenblok en ik wist niet van wie die was en wat er mee moest. Ik bladerde erin en al gauw werd duidelijk dat het van L was. Er is er namelijk maar één in huis die op deze manier tekent. Superleuk. Maar goed, ik vroeg haar 's middags of ze het op wilde ruimen. Ze vertelde toen dat ze het aan H had gegeven. Om een lang verhaal kort te maken, het is in de vuilnisbak belandt. Ik vind het zonde, maar kan ook niet alles bewaren. Ik dacht dat dat vooral voor de kunstwerken van kleine kinderen gold. Maar het is ook nog zo, dat hoe ouder ze worden, hoe mooier de tekeningen worden. Zo gaat dat. Nu heb ik deze iig nog op m'n blog.
Maandag kwam m'n schoondochter en haar twee (geweldige) meiden. Wat is het genieten. H wil altijd even de tuin in, we hebben daar natuurlijk de kikker staan en nog andere tuinfiguren. Ze snuffelt aan elke bloem en zegt dan: 'Oma ook!' Ik zeg je dat je dan niets anders meer kunt doen dan aan elke bloem ruiken! En binnen speelde ze met het keukentje, ik ben nog steeds blij dat K het in elkaar heeft gezegd. En natuurlijk moet Pooh ook eten.
Ik kocht ooit in de kringloop een mini serviesje. Elke keer als H komt geeft ik haar het kop en schoteltje met het lepeltje. Ze vindt het helemaal leuk. Ik kan niet wachten tot zusje F en neefje J ook gezellig mee drinken! Al is het voor J misschien wat te bloemerig.
Vandaag is het zaterdag. Ik begon de dag in het zwembad. Ik dacht dat ik het wel vaker zou doen. En toch was het weer lekker. Het water is er een beetje koud, maar je zwemt jezelf ook wel weer warm. En als je daarna in de douche stapt is het warme water heerlijk.
Mar is al weken bezig met een schilderij en het is nu bijna af! Ze bewaart het mooiste tot het laatst. Wat mij betreft gaan we er een mooi plekje voor zoeken in de huiskamer.
M heeft ook een mooie besteld. Ik ga natuurlijk niet verklappen welke.
De mijne is ook bijna af, maar ik werd nu weer afgeleid door het aquarel.
Gisteren was ik aan het strijken. Het moet een keer gebeuren, ik had er geen zin in. Maar ineens herinnerde ik me een podcast die ik nog wilde luisteren. Nou, was dát even fijn! Ik had meer strijk moeten hebben, want de podcast duurde veel langer 😄.
Misschien vind je het ook een mooie om naar te luisteren. Het is een aflevering van 'De ongelooflijke podcast', waarin Kefah Allush wordt geïnterviewd. Het gaat om aflevering #215 Het gaat over zijn Palesteins zijn en over het conflict in het Midden- Oosten. Als je halverwege afhaakt, luister dan in ieder geval nog even naar de laatste 5 minuten. En als je daar geen tijd voor hebt dan alleen de laatste 2,5 minuut, waarin Kefah gevraagd wordt of hij nog van vrede droomt...
Het voelt als een tussendoorblogje.
Het deed mij goed om even mijn gedachten te verzetten,
5.00 uur, het begint een klein beetje te schemeren. Ik hoor een verdwaalde kraai drie keer keihard KRA roepen, waarom zo dichtbij? In de verte hoor ik het zachte geraas van... ik weet eigenlijk niet zo goed wat, het lijkt wel de snelweg, maar zo druk kan het toch niet zijn in de vroege ochtend? Misschien vrachtwagens? Ik heb geen idee, meestal hoor ik het niet eens, maar het is nooit echt stil. Dat merk ik pas echt goed als we een boswandeling maken en het écht stil is. Wat is dat stil zeg!
Een kat die meerdere keren jammerlijk mauwt, zit hij in onze tuin? Ook al zo dichtbij! Ik hoor de sirene van een ambulance, het komt steeds dichterbij en stopt dan plotseling. Niet in onze straat, misschien 2, 3 straten verderop? In de verte zijn er meeuwen die me uitlachen. Eerst zo'n lange, gemene lach: Eeaaah! gevolgd door een paar korte lelijke stoten: eah eah eah eah! Op m'n blog, zo met letters, durf ik het wel na te doen. En dan hoor ik het eerste gemoedelijke geluidje van de dag: Roekoe, Roekoe, een duif! Verdraaid...weer een mug, één die net zo slecht slaapt als ik! Volgezogen met mijn bloed en leven komt hij 's ochtends niet hoger dan een halve meter van de grond. Wat moet hij daar toch mee? Laat me met rust! De wekker gaat, het is 5.30 u. Ik hoor de metro, is dat de eerste die rijdt of heb ik er een paar gemist? Ook zo'n geluid dat ik vaak niet meer hoor. Maar nu wel. Nu hoor ik alles! Tjielp! En daar is die kat weer. Gefladder tussen de bladeren van een boom en de wekker gaat nog een keer. Geluiden van een man die wakker wordt en alles heel zacht probeert te doen (wat hem eigenlijk best wel goed lukt), uit bed gaat en zijn vrouw bemoedigend toespreekt dat vannacht heel Nederland wel niet zo lekker geslapen zal hebben door de warmte en dat ik nog maar even moet proberen te slapen, want nu is het lekker koel. Ik bemoedig hem terug: nog maar 2 dagen werken, dan heb je vakantie!
Ik draai en draai nog eens, lees m'n dagboekstukje en probeer m'n ogen dicht te doen, maar ineens ben ik het zat! Ik spring uit bed, ik heb trek in een boterham met hagelslag en een glas melk. En daarna ga ik een blog schrijven, daar heb ik gister geen tijd meer voor gehad.
Gisteren... 's Ochtends stapten we met z'n drieën, veel later dan gepland (tiener die onder de douche stond op het moment dat we zouden weggaan), op de fiets naar mijn tante. Net geen 10 km fietsen, een fijn tochtje dwars door de stad en langs het water. Onderweg zie ik een viskraampje, ik denk aan mijn moeder die zo dol is op een broodje haring. Mijn brein trekt de conclusie dat haar zus dat dan ook vast lekker vindt en ik koop twee broodjes voor d'r lunch. Tot afgrijzen van S leg ik het zakje in het mandje voor haar stuur. Ik vind het zelf ook om te griezelen hoor, zo'n rauwe hap, brr! Als ik een mandje hád dan mocht ie daar wel in.
En ja hoor, mijn brein had het goed, als mijn moeder haring lekker vindt, vindt mijn tante dat ook!
Het was weer erg gezellig. Ze had een hamstertje te logeren van de kleindochter van een andere tante, die jaren geleden op veel te jonge leeftijd overleed. Nu is deze tante echt als een oma voor ze en daar hoort ook op hamster passen bij!
Kijk nou hoe mooi!
We speelden nog een potje yathzee en kletsten over van alles en nog wat.
En toen gingen we weer naar huis. We reden langs het oude Eudokia-ziekenhuis, wat nu een Islamitische universiteit is. Ik vond het een mooi ziekenhuis! Ik herinner me vaag dat mijn opa er in lag en volgens mij daar ook weggelopen was... gelukkig kwam hij weer terecht.
Over de brug. Wat is het druk op het water!
En 's avonds gingen ik nog even met M, H en S naar het strand. De avond ervoor waren er al een paar geweest, toen wilde ik eigenlijk ook al mee, maar was te moe. Achteraf was ik blij dat ik niet mee ging, want ze gingen ook nog naar m'n zusje en kwamen pas om 1.00 uur thuis. Ze hebben het wel oergezellig gehad met nog een kampvuur en marshmallows!❤
Ik had m'n boek meegenomen en las een hoofdstuk wat ik al eerder gelezen had en zo mooi vond dat ik het nog een keer las.
Natuurlijk hebben we ook gezwommen, toen mompelde ik nog zoiets dat we dit eigenlijk elke avond moesten doen. Maar toen ik na het lezen zat te genieten van dit uitzicht, werd het toch een beetje koud en wilde ik dat de meiden gauw terug kwamen. Die willen om de een of andere reden altijd nog even struinen in de duinen.
Zo ging gisteren de zon onder en zo kwam hij vanochtend weer op.
'Een andere dag, dezelfde zon' zou M zeggen:)
En lees het begin van deze blog niet als een klaagzang. Zie het meer als een ode aan het leven in de stad. Want wees eerlijk, of het nou het geKRA van kraaien, lachende meeuwen of mauwende katten zijn of blaffende honden, kraaiende hanen en tjirpende krekels... muggen zijn er overal en al die geluiden... de ene keer kun je ervan genieten, de andere keer erger je je eraan omdat je nog wil slapen.
En nu wens ik jullie en mooie dag toe en ga ik keukenkastjes opruimen en schoonmaken!
Er valt af en toe een bui, af en toe schijnt de zon en af en toe is het grijs.
Maar moeders die net in het ziekenhuis bevallen zijn en een paar dagen in het ziekenhuis moeten blijven merken daar allemaal helemaal niks van. Pas als ze weer thuis zijn, gaan ze weer een beetje naar buiten kijken:)
⤿ Wat ik draag
Elke werkdag een witte broek en een wit jasje voor mijn werk, vanmiddag deed ik na mijn werk mijn hardloopkleren aan en rende een rondje. Ik was net thuis toen ik door de planning gebeld werd met de vraag of ik nog een opstartje kon doen, dat vond ik prima, maar wilde wel eerst douchen en weer m'n witte kleren aan. Toen ik thuis kwam gauw een spijkerbroek en een leuk nieuw groen/geel-achtig shirt.
⤿ Als ik naar buiten kijk
Zie ik dat de containers vervangen worden.
⤿ Op dit moment
Schrijf ik alvast wat aan deze blog, net lekker koffie gedronken, wat kan ik dáár zin in hebben na een hele dag werken zonder koffie!
⤿ Ik denk na over
Het boek 'De kracht van rust' van Mirjam van der Vegt. Ik heb het uitgelezen, maar ben er nog láng niet klaar mee! Ik vind het een van de beste boeken die ik over dit thema heb gelezen en raad het iedereen aan. Ik denk vooral na over:
'Niet streven, maar Leven!'
Ik kom het overal tegen. Bv: Ga ik voor de 5 km hardlopen of is 4 km vandaag ook genoeg? En ja, dat was het ook, dus koos ik ervoor het streven aan de kant te zetten en te genieten van het laatste stukje lopen naar huis.
⤿ Wat wordt het hoogtepunt van jouw week denk je?
Het loopt al zo'n beetje naar het einde van de week en woensdagavond was denk ik een hoogtepunt. Eindelijk ging ik na een heel aantal keren overgeslagen te hebben, weer eens naar de homegroup. Ik vond het zó fijn!! Wat ik meeneem:
'Keer je blik naar God in plaats van naar binnen!'
⤿ Ik luister naar Vandaag naar een podcast van 'De Stem' van SDOK (22-05-'24). Het ging over een Chinese man die 7 jaar in de gevangenis heeft gezeten.
'Pas als je niets meer hebt, kun je ontdekken dat Jezus genoeg is!'
Iets dergelijks zegt Mirjam van der Vegt ook in een Podcast van 'Bij Jorieke' over Overvloed (28-03-'19). Gods liefde is genoeg, is overvloedig en we zijn nooit in staat om die in ons eentje te beantwoorden, dat mogen we met elkaar doen. Alleen samen kunnen we de hoogte, lengte, diepte, breedte van Gods liefde leren kennen. En van daaruit leren leven, er is genoeg voor vandaag, wees niet bang dat er tekorten zijn! Wees ook niet bang elkaar nodig te hebben! Het is belachelijk dat we in ons eentje dingen willen bereiken.
⤿ Welke chillmethode ga ik gebruiken om goed voor mezelf te zorgen? Tegenwoordig zet ik ons slaapkamerraam wijd open als ik naar bed ga, het gordijn laat ik ook open bij het open raam. Ik hoor de vogels, voel de koele wind en langzaam wordt het donker. Lig ik daar tot rust te komen en stilletjes genietend in slaap te vallen. Soms met een gratis wietwalm erbij.
⤿ Op het menu Gisteren: Quesadillas verspakket Vandaag: Sperziebonen, rijst en kip Morgen: Oeps, vergeten m'n boodschappen bij picnic te bestellen...
⤿ Welke nieuwe apps of social media accounts heb ik ontdekt? Mijn neefje van 19 is blog begonnen. Het heet rechtvaardiging door geloof, je kunt het hier vinden. Ik vind het heel bijzonder hoe helder en duidelijk en eenvoudig hij alles onder woorden brengt. Elke keer krijg ik een gevoel van heiligheid over me heen als ik iets van hem lees. Dat klinkt misschien gek, maar ik kan het niet anders beschrijven.
⤿ Op mijn leesstapel 'Christen-zijn in het dagelijks leven' van J.C.Ryle 'Gods geheime plan' van Dallas Willard Ik kan niet wachten op 'Een licht op de berg' van Connilyn Cossette en hoop dat het de volgende roman is waar ik in kan verdwijnen. Ik ben echt nog aan het nagenieten van die vorige twee romans.
⤿ Op mijn takenlijst voor de week M'n werk en daarnaast als ik een gekke bui heb, wil ik de boekenkast weer netjes hebben en al die andere rommelplekjes opruimen. Maar dat zou ook zomaar volgende week pas kunnen gebeuren, want ik heb niet zo vaak een gekke bui.
⤿ In mijn knutselmand Nog 3 onderzetters van diamond painting Een haakwerkje waar ik elke dag zin in heb, maar waar ik elke dag niet aan toe kom. Een borduurwerk wat ik uit moet halen en opnieuw aan wil beginnen
⤿ Hoe voel ik me Eerlijk gezegd, ik was vandaag al om 11.00 uur klaar en tijdens mijn werk dacht ik er over om me de rest van de middag ziek te melden, omdat ik hoofdpijn heb, een hele nare zere keel en een beginnende verkoudheid. Maar dat ziek melden vind ik dan overdreven. Gelukkig ben ik niet opgeroepen en heb ik ook nog even lekker kunnen slapen vanmiddag.
⤿ Mijn simpele genoegens - Even ruiken in een pindakaaspot - Even een artikeltje lezen in de Flow - Even de hond een aai over zijn kop geven - De planten water geven - Een bed verschonen - Douchen na m'n werk - Een yoghurtcake met blauwe bessen bakken (hier vind je het recept), ik gebruikte amandelmeel, niet dat het superlekker was, maar het was wel een simpel genoegen)
⤿ Vensterbankgeluk en tuinlessen Niet uit onze tuin, maar tijdens het hardlopen rende ik langs zoveel mooie paarse struikjes met zóveel hommels of bijen (ja, stadsmens ja). Je zou er aan voorbij rennen, maar als je er één ziet, zie je er ineens tientallen. 'Natuurgeluk in de stad' noemen ik het maar even.
⤿ Rondkijken in huis H ligt languit op de bank een Jan Jans te lezen en Mar zit in haar Bijbel te lezen. Er staat een koektrommel met kaakjes op tafel. Mar doet een lampje aan en Philip kijkt daar van op. Naast me ligt een stapeltje boeken en verder kijk ik maar niet teveel rond.
⤿ Van de camera Ook tijdens het hardlopen, ik word er blij van als ik iets moois zie. Maar ik kan je vertellen dat ik lang niet al het moois vast kan leggen. Soms zie je bv mensen iets doen, iets liefs voor de een of ander ❤
⤿ Citaat
'We hebben wijsheid nodig en wijsheid vind je niet in je eigen hart, maar vind je in de Bijbel.'
Niet gelezen deze keer, maar ik hoorde het iemand zeggen tijdens de eerste bijeenkomst over het opvoeden van tieners. Het is zo waar! Mooi om mee af te sluiten.
Eens iets nieuws uitproberen. We zijn inmiddels alweer een paar dagen verder nadat ik deze blog schreef, maar ik moest nog een finishing touch doen, dus vandaar dat ik hem vandaag pas post.
9.00 uur Vanaf nu zal ik elk uur even iets schrijven. Het zullen de minipauzes zijn waarin ik mezelf mentaal opfris vandaag! (Wat een leuke zin!😃) Vandaag is mijn eerste vrije dag. Ik krijg op mijn laatste dag altijd een vakantiegevoel. Gisterenavond ging ik nog even naar mijn ouders, even wat drinken en een spelletje Yathzee. En ook even helemaal alleen, meestal neem ik wel wat meiden mee, maar dit was ook wel eens fijn. Nog twee dames te gaan en ik ben alleen thuis... Nu eerst maar even puinruimen en het weer toonbaar en leefbaar maken hier!
10.00 uur Wat kun je eigenlijk veel doen in een uur! Een was vouwen, een volgende was drogen, draaien, stofzuigen, dweilen, kastje opruimen, ik heb het er warm van gekregen! En mijn gedachten? Ik heb me gisteren opgegeven voor een Alpha-tiener-opvoedtraining... klinkt heel spannend, niet? Je krijgt 10 keer een video die je op de zondag daarna na de dienst met elkaar gaat bespreken. Ik ben benieuwd. Al heb ik nog maar twee jonge tieners over, ik kan je verzekeren dat ze ook weer in een andere tijd opgroeien dan onze oudsten. Je zou mogen hopen dat je wel genoeg ervaring opgedaan hebt en door al het vallen en opstaan onderhand wel zou mogen weten hoe je bepaalde dingen aanpakt. En dat is ook zo. Maar eerlijk, we vallen soms gewoon weer net zo hard of zelfs harder. En al staan we gelukkig ook nog steeds elke keer op, ik ben nieuwsgierig en hoop van andere ouders weer oude en nieuwe dingen te leren. En nu koffie!
11.00 uur Tjonge de tijd vliegt!
Ik was helemaal alleen thuis en twijfelde of ik in mijn schuur zou gaan zitten om de Bijbel te lezen of dat ik mijn spullen zou pakken en in de huiskamer zou gaan zitten. Ik koos voor het laatste. Nog steeds ben ik bezig met een samenvatting te schrijven van de Bijbel. Van de winter heeft het een beetje stil gelegen, maar sinds kort ben ik verdergegaan en ben nu bij Jeremia. Ik vind Jeremia zo mooi en kan je ook vertellen waarom. Jeremia is een profeet van God en krijgt opdracht het volk Israël Zijn Woord door te geven wat hem meestal niet in dank wordt afgenomen. Dwars door alle profetieën en de reacties daarop heen lees je hoe God voor Jeremia zorgt, aandacht voor hem heeft, hem moed inspreekt. Neem het laatste vers van hfd 36. Het hele verhaal kun je in dat hoofdstuk vinden, maar het laatste vers laat precies zien wat ik bedoel.
'Verder gaf de koning Jerahmeël, de zoon van de koning, Seraja, de zoon van Azriël, en Selemja, de zoon van Abdeël, bevel om de schrijver Baruch en de profeet Jeremia gevangen te nemen. Maar de HEERE hield hen verborgen.'
Die laatste zes woorden kan ik wel blijven lezen! En God zorgt niet alleen voor Jeremia, maar ook voor al die mensen die God trouw blijven, zoals Ebed-Melech ↓
12.00 uur
Weer zo'n snel uur. Ik heb even gelezen in 'Het hospitaal van leven en dood' van Audrey Blake. Tijdens m'n werkdagen kwam het er niet zo van. Ik hoop het de komende dagen uit te lezen.
13.00 uur
Ik heb m'n whatsappjes gelezen en m'n email en nog wat berichtjes en mailtjes gestuurd. Ik probeer er (weer) aparte tijd voor te zetten, zodat ik er niet de hele dag mee bezig ben. Ook heb ik het eerste filmpje gekeken over het opvoeden van tieners. Toen ik m'n Bijbel uit de schuur haalde kwam ik deze slak tegen.
Hoi slakje, vind je opvoeden ook moeilijk? (ik geloof dat ze er niet over wil praten)
15.00
Afgelopen uur met M geprobeerd haar behandelplan bij te werken. Leuke uitdaging!
Nog een wasje in de machine gedaan.
Inmiddels zijn er alweer 3 thuis en vind ik dat ik veel te lang op de bank gezeten heb. Wat zal ik nu eens gaan doen?😏
16.00
Nog een wasje gevouwen, gedroogd, gewassen, paar blousjes gestreken, zak gevuld voor de textielbak, slaapkamer en badkamer gezogen...en een powernap, een andere vorm van minipauze.
Mijn gedachten gingen naar morgenochtend, dan heb ik een afspraak met een vriendin en haal ik haar om 7.00 uur al op!
17.30 uur
Ik loop een half uurtje uit. Het eten staat op het vuur klinkt zo gezellig, maar is niet waar, het staat op de inductieplaat... betovering gebroken!
Ondertussen speel ik een potje yathzee en stuur de score in de yathzee-groep. Wie gaat er vandaag winnen?
En toen gingen we eten en na het eten liepen K en ik even alle planten en boompjes in de tuin langs. Een fijn, kort minisamenmomentje. En toen zijn we allebei op de bank gaan zitten lezen en konden we niet meer stoppen, daar genoot ik echt van.
Gisteren proefden we even van de hete zomer, maar vandaag is het een stuk koeler en is er ook nog een lekker buitje bij gekomen. Gelukkig kan kikker wel wat hebben met zijn gele paraplu!
♥ Wat ik draag ♥
Goeie vraag!
Vanochtend een mooie witte broek met een wit jasje, nu een blauwe spijkerbroek en een wit/blauw/bruin gestreepte blouse... één van de meiden heeft 'm op m'n bed gelegd omdat ze 't niet meer wil, maar het past mij precies en ik dénk dat hij van mijn schoonmoeder is geweest, dus ben ik er extra blij mee. En wie weet, draag ik straks weer een wit jasje met witte broek.
♥ Als ik naar buiten kijk ♥
Mooie planten en boompjes
Dit is één van de nieuwe die ik nog zou laten zien en waar ik de naam niet van weet.
♥ Op dit moment ♥
Zit ik op de bank met links naast me een 14-jarige kwebbelkous en rechts tegenover me een 12-jarige kwebbelkous. En ze kwebbelen over de taal 'Fries' met accent en welke talen er nog meer op Nederlands lijken. Dat de een zin heeft om te voetballen en de ander in de zomer. Over Bart en Ernie, en dat het Bert en Ernie is... echt binnen 1 minuut dit!
♥ Ik denk na over ♥
Behandelplannen, pastoraat, profetie, chirurgie, yathzee, kraamzorg... lekker rommeltje dus in dat brein van mij 😆
♥ Wat wordt het hoogtepunt van jouw week denk je ♥
Deze week ga ik een vriendin uit Canada zien, absoluut een hoogtepunt!
♥ Ik luister naar ♥
Dit lied zongen we zondag en ineens rolden er tranen over mijn wangen. Waar die nou weer vandaan kwamen? Ik denk... al een paar keer luisterde ik dit lied in de auto omdat ik het mooi vond en als je hem dan ook ineens in de kerk hoort, terwijl we dit lied eigenlijk nooit zingen, ja dan gebeurt er wat, dat kun je je voorstellen.
♥ Welke chillmethode ga ik gebruiken om goed voor mezelf te zorgen ♥
Al een paar dagen ben ik een boek aan het lezen en aaaah... dát is écht mijn chillmethode! (verderop meer!)
♥ Op het menu ♥
Gisteren: sperziebonen, gebakken aardappelen en een hamburger
Vandaag: Chili Con Carne
Morgen: Mexicaanse wraps
♥ Welke nieuwe apps of sociale media-accounts heb ik ontdekt ♥
'Men who rocked the world'. Een podcast waarin pastor Steve Lawson de levens en erfenissen van mensen die een grote impact hebben gehad op het christendom. De eerste ging over Martin Lloyd-Jones. De boeken die ik van hem heb gelezen waren een grote zegen!
♥ Op mijn leesstapel ♥
Ja, mijn leesstapel is veel groter, maar ik kies deze. Als ik bij m'n zusje ben dan komt het gesprek altijd wel een keer op boeken en dan houd ik mijn oren goed open. Deze keer werden deze genoemd en bestelde ik ze bij de bieb. Ik ben niet zo'n makkelijke romanlezer, maar dit is raak, wat heerlijk om hier in te duiken. Een citaat waaruit je op kunt maken wat er zo'n beetje speelt.
'Vrouwen mochten geen chirurg zijn. Henry VIII had daarvoor gezorgd door vrouwen in 1540 te verbannen uit het Barbers Surgeonsgilde. Tijdens zijn bloedige heerschappij zou Nora misschien wel zweepslagen hebben gekregen, of in het gevang zijn gegooid, nu werd de dreiging met rechtszaken als afdoende beschouwd om de inzet van onbevoegde artsen te voorkomen - en rechtszaken waren zo veelomvattend en financieel desastreus, dat dat in de praktijk ook zo uitpakte. Henry's verbod was nog altijd van kracht en de meer recente Apothecaries' Act verbande vrouwen niet expliciet, maar dat was eigenlijk alleen maar omdat het niet nodig was, en elke maand werden de straffen voor incompetente en ongeregistreerde kwakzalvers scherper en zwaarder.'
♥ Op mijn takenlijst voor de week ♥
Al mijn zorg en liefde stoppen in mama's en hun baby's en andere gezinsleden.
♥ In mijn knutselmand ♥
Elke avond maak ik er één af, maar vanavond doe ik het niet. Ik zit in de wacht en het duurt altijd even voor ik alles opgeruimd heb.
♥ Hoe voel ik me ♥
Goed eigenlijk, ik heb zoveel plezier in m'n werk! En ik krijg allemaal app-berichtje van dames uit mijn klas die ook geslaagd zijn, daar word ik blij van!
♥ Mijn simpele genoegens ♥
Een kleur-app... als ik niet uitkijk word het een verslaving en ik heb me weleens laten vertellen dat het niet uitmaakt wáár je aan verslaafd bent wat je brein betreft, daar gebeurt hetzelfde of het nu om roken, drinken of smartphone gaat of om een kleur-app...
Het heet 'Happy Color', Kijk maar eens 😱 dit is er één:
♥ Vensterbankgeluk en tuinlessen ♥
M plukte een pannenkoekplantje uit een grote pot met pannenkoekenplantjes. Ze had een mooi potje gekocht en deed het stekje erin en gaf het aan iemand die jarig was. Vensterbankgelukjes zijn er om uit te delen.
♥ Van welke muziek geniet je de laatste tijd ♥
Ik ben mijn favoriete playlist een beetje zat aan het worden. Ik moet een nieuwe zoeken of zelf een maken. Ik kijk dan ook vaak even bij die van m'n vriendinnen, meestal vind ik wel wat.
♥ Rondkijken in huis ♥
Gisteren had ik zo'n heerlijk dagje, ik had een paar uurtjes gewerkt en ben daarna het huis op gaan ruimen en schoon gaan maken. En daar geniet ik nu nog van, want het is, wonder boven wonder, nog steeds netjes.
♥ Van de camera ♥
De andere nieuwe tuinplant, onze nieuwe Fuchsia:
♥ Bijbelvers ♥
Een mooi Psalmversje uit 119:
Gedenk aan 't Woord, gesproken tot Uw knecht
Waarop Gij mij verwachting hebt gegeven
Dit is mijn troost, in druk mij toegelegd
Dit leert mijn ziel, U achteraan te kleven
Al 't geen Uw mond aan mij had toegezegd
Gaf aan mijn hart vertroosting, geest en leven.
❤❤❤
♥ Citaat ♥
'Als Antonius' ouders gestorven zijn, geeft hij zijn zusje over aan de zorg van de nonnen. Hij verkoopt al zijn bezittingen en geeft de opbrengst aan de armen, om vervolgens op zoek te gaan naar God. Dit doet Antonius door actief te zoeken naar mensen met bewonderenswaardige karaktereigenschappen. Eén voor één gaat hij bij hen in de leer. Hoe bijzonder is dat, om op zoek te gaan naar het mooie in mensen en daar letterlijk van te leren. In de tijd van Antonius zijn er stadmonniken en Antonius gaat bij allemaal langs. Zo staat in zijn biografie:
Antonius ging in de leer bij veel goede mannen en probeerde bij elke monnik te ontdekken op welke punten hij van hem zou kunnen leren. Bij de ene zag hij vriendelijkheid, de ander was goed in onophoudelijk bidden. Hij keek bij de een naar de afwezigheid van woede, bij de ander naar liefde voor mensen. OP de ene plek verraste iemand hem die 's nachts goed kon bidden, op een andere plek vond hij een monnik die goed kon studeren. De ene bewonderde hij om zijn vastberadenheid, de ander om zijn vasten en eenvoudig slapen op de grond. Hij merkte bij de een zachtmoedigheid op, bij de ander geduld. Hij zag toewijding aan Christus en de liefde voor elkaar in alle monniken die hij bezocht.
Actief op zoek gaan naar het goede, dat is een behoorlijke uitdaging. Het is de uitdaging van het liefhebben (1 Kor. 13:4-7). Een uitdaging die ook bekend was bij monnik Paisios van Athos (1924-1994). Hij spoorde mensen aan een bij te zijn, op zoek naar het goede, zoete en mooie in mensen. Want als je een bij loslaat in een kamer zal deze naar de mooie bloemen vliegen. Maar laat je een strontvlieg de kamer invliegen, dan gaat deze eerst op zoek naar viezigheid. Paisos en Antonius dagen je uit... wees een bij en geen strontvlieg!
