Hoeveel vogeltjes ik al naar onze vijgenboom heb zien vliegen weet ik niet, maar ik geniet van elk exemplaar dat ik zie.
Vorige week belandde ik, zonder waarschuwing, in de grote voorjaarsschoonmaak. Dan grijp ik mijn kans! Ik bedoel, ik ben niet iemand die snel door een schoonmaakwoede wordt overvallen, dus als ik maar een beetje zin krijg in schoonmaken dan doe ik dat even met alle plezier. Alle bankkussens zijn weer heerlijk schoon, 8 keukenkastjes zijn ook weer gepoetst en verder natuurlijk veel dagelijkse dingen die het huis opgeruimd en schoon maken, maar nu dus iets meer dan anders.
Van alleen maar schoonmaken de hele dag wordt ik, zelfs met schoonmaakwoede, niet heel blij. Gelukkig zijn er genoeg leuke tussendoortjes. Zo heb ik mijn vest klaar! Die moest geblokt worden en omdat de zon scheen legde ik 'm in de tuin, tussen de sering en een ander voor mij ondefinieerbare plant.
Hier de hele tuin vanuit onze slaapkamer.
Dit was allemaal vorige week, dat met die woede is allemaal alweer verleden tijd (iets met een zonsondergang). Nu ben ik aan het werk en ik heb maar één gezin, dat is lang geleden. Aan het einde van de eerste dag kreeg ik 8 stukjes baklava mee naar huis. Niet iedereen is er dit weekend, dus nam ik de volgende dag ook nog een stukje mee naar m'n werk. Mierzoet, maar superlekker.
Nog even wat huiselijkheid. S wilde naaien, ze had wat ideetjes op YouTube en Pinterest gezien van hoe je van een wijd shirt een wat strakker shirt kon maken.
Het was best goed gelukt.
En we hadden weer eens naaiplezier. Maar ook frustratie van het draad dat er uitvliegt, een garenklosje wat niet meewerkte en uiteindelijk ook nog een gebroken naald. Het zal er allemaal wel bijhoren.
Morgen nog één dag werken en dan eens kijken wat we dan weer overhoop kunnen halen.
Over een meisje dat op reis was in een treinwagon. De trein zat bomvol met reizigers en het kleine meisje huppelde van de ene naar de andere persoon, lachend en vrolijk kwebbelend. Zij was het aardigste meisje dat je je maar kunt indenken! De mensen in de trein begonnen zich af te vragen bij wie dit leuke meisje hoorde. Eerst zat ze bij een oma op schoot, daarna speelde ze met een paar andere kinderen aan de andere kant van de wagon. Daarvandaan huppelde ze naar een jong stelletje van wie zij een snoepje in ontvangst nam. Het was moeilijk te raden wie de ouders van dit meisje waren.
Plotseling reed de trein door een donkere tunnel. Er klonk een harde fluittoon en door de ramen was alleen nog duisternis te zien. Het kleine meisje slaakte een gilletje en stoof naar een rustige jongeman die in de hoek van de treinwagon zat. Daarmee was het mysterie opgelost. Er bestond geen twijfel meer over de vraag bij wie dit meisje hoorde. Ze was veilig in de armen van haar eigen vader!
De pijn in ons leven kan anderen laten zien bij Wie wij horen. Op die manier kunnen ze ontdekken bij Wie ze kunnen schuilen wanneer zij door één van de donkere tunnels van het leven moeten.
Ik vond het echt een mooi verhaal en wil het heel graag nog een paar keer lezen en onthouden. Het is heel makkelijk om dit aan kinderen te vertellen. Ik denk dat ze het zo begrijpen.
NOG IETS ANDERS
Vandaag heb ik gewerkt. In maar één gezin. Het is zo rustig, dat ik daarna alweer naar huis kon. Dit gebeurt niet zo vaak dus ik geniet er maar van. Toch hoop ik stiekem dat ik er morgen wel nog een adresje bij krijg! Wat vinden jullie van het plaatje bij het verhaal? Ik vroeg aan AI of die iets voor me kon maken en ja hoor! Op deze manier vind ik het wel leuk om het te gebruiken. Maar niet om mijn blogs te schrijven of andere dingen die ik gewoon lekker liever zelf wil blijven doen! Vanavond ga ik tennissen, ik heb mijn trainingspak al aan. Vorige keer heb ik ernstig verloren, dus ik ga een beetje beter mijn best doen vanavond.
👋👋
Oja, het verhaaltje kwam uit het boek 'Gods Voordeur' van Jill Briscoe.
En nu dacht ik dat ik weer naar 'Wolle Petra' kon gaan voor een nieuw project en dus nieuwe wol. En daar verheugde ik me natuurlijk op, dat begrijp je.
Maar toen keek ik in mijn bollen wol mand en zag ik nog twee spik splinternieuwe sokkenwolbollen.
Maar de ene bol is knaloranje en vind ik lelijk. Waarom koop je iets wat je lelijk vindt? Omdat het wel staat bij de andere bol wol die ik heb en ik niet zo gauw iets anders zag wat ook zou staan. Misschien is de sokkenwol wel uitgebreid en kan ik deze ruilen. Ik heb ook nog bollen wol over van m'n Noorse trui, die kan ik terugbrengen. Dus, ja, toch wel reden genoeg om weer eens een bezoekje te brengen volgende week.
Volgende week, want ik zit nu in de wacht en ga dus 4 dagen werken. Na 4 weken vrij te zijn geweest mag dat ook wel weer eens. Ik zou alles nog vergeten!
Gisterenmiddag gingen we naar Intratuin voor een nieuwe mand voor Philip.
En ja hoor, alles was al in kerstsferen.
Verbeeld je dat alles wat kan bewegen ook beweegt en een gezellig muziekje erbij.
Er is zóveel te koop.
Zoveel dat niets met kerst te maken heeft.
Wel met sfeer, lichtjes en gezelligheid in de donkerste maanden van het jaar.
Hier nog de herfstafdeling met paddenstoelen en egeltjes.
We vonden een mand, maar toen we thuis kwamen bleek die te klein te zijn. Zo lastig te zien in zo'n grote winkel! Philip was er ook helemaal niet zo blij mee. Hij kan dat echt goed laten zien. Hij liep wel even kwispelend naar de nieuwe aanwinst, maar ging er dan gauw weer uit en liep weer naar zijn oude mand.
Dus...
gingen we 's avonds na het eten gezellig nog een keer naar Intratuin en zochten een andere mand uit. Eén die me 's middags ook al opgevallen was en die mooi was. Weer twijfelden we of we nu niet dezelfde grootte hadden of een maatje groter.
Ja, deze was goed! En Philip zo gelukkig als een gelukkige hond maar kan zijn. De andere was van stevig riet en daar kon hij z'n kop niet lekker op de rand leggen, terwijl hij dat altijd doet. Hier kan het wel. Soms ligt hij gewoon met zijn kop op de grond, zoals nu, maar dat kunnen jullie niet zien.
Tot slot, ik ben verbaasd en heel blij met deze citroenplant. Hij doet het zó goed! Ik heb 'm als stekje meegenomen de oude zendelinge die overleden is, ik schreef al vaker over haar. Ik had al eerder stekjes van haar gekregen, maar die planten deden het niet. En nu is tie zo mooi! Bij Ank stond hij voor het raam en was zo groot geworden dat hij het héle raam bedekte. Maar zover komt het hier niet. Af en toe een beetje snoeien, dan wordt het hopelijk een mooie, volle plant.
Gisteravond las ik een mooi citaat van Dietrich Bonhoeffer.
Het gaat niet om onze uitgestrekte bedelaarshand, maar om datgene waarmee God die vult. En dat betekent dat het niet in de eerste plaats gaat om wat wij doen, maar om God en wat Hij doet.
Ik kom het de laatste tijd vaak tegen: niet wat ik doe, maar wat God doet, daar gaat het om!
Het helpt me om niet mijn ogen niet steeds maar naar binnen te richten, maar mijn ogen op te slaan naar God. En dat maakt een groot verschil kan ik jullie in vertrouwen mede delen!
Vandaag heb ik niet zoveel te vertellen. Breien is natuurlijk al heel erg leuk, maar om het nóg leuker te maken zet ik er soms een filmpje bij aan.
Deze keer van 'Poetry of slow living'. Het is leuk om te zien hoe ze iets bakt en door de natuur huppelt.
K stuurde me gisteren al een paar foto's van een paddenstoel die het aandurft om in onze tuin te groeien. Ik hoef het bos niet meer in. Niet voor de paddenstoel. Of dit exemplaar heel veilig is weet ik nog niet zo. Misschien pak ik mijn kwast en rode verf wel uit de schuur...
Voor mijn verjaardagsgeld en de boekenbon die ik kreeg kocht ik vandaag dit boek. Ik had het al eerder gezien, maar nergens kon ik het inkijken. In de boekenwinkel waar ik gister was wel. Ik sliep er nog een nachtje over en ging vandaag naar de winkel om hem te kopen.
Het eerste hoofdstuk raakt me al. Het gaat over de oudste zoon. Je kunt er zoveel op lijken. Je wilt alles goed doen, liefst perfect, niet buiten de lijntjes komen, volgens het boekje. En dan wordt je geconfronteerd met de jongste en je ziet hoe jullie Vader met hem omgaat en dan begint er van alles te knagen en te vreten. En daarom is dit zo belangrijk:
Leer speels vertrouwen op Gods genade onder je bestaan. Wees je bewust van een hemelse glimlach over je leven.
Ik heb dit op een flashcardje geschreven. Dit moet ik vaker lezen.
Het eerste project waar ik over vertelde was de samenvatting van de Bijbel die ik aan het schrijven ben. Het gaat nog niet zo hard als ik had gedacht, maar dat komt ook echt omdat ik met nóg een project bezig ben. Dat is het breien van de Noorse trui! Het is een hele klus, maar ook een leuke. En hij ís echt bijna af. Nog een paar centimeter col en dan afhechten en afwerken. Daar gaat denk ik best nog wat tijd in zitten. En wat dan? Ik ga op zoek naar een nieuw breiproject. Iets minder groots. Terwijl ik aan het zoeken ben kan ik nog een sokkenpaar afbreien die ik heb liggen.
Vandaag ging ik naar de winkelstraat. Lopend dit keer, dan weet ik beter de weg dan met de auto. Daar ga ik nu niks over vertellen, het zou supersaai en langdradig worden. Het is fijn om te lopen, je kunt af en toe eens stil staan om een foto te maken. Deze bloemen vind ik zó mooi!
Ik wandelde niet alleen.
Ik kocht een schriftje en 3 'flashcard-blokjes'. Voor presentaties en leerstof heb ik ze niet nodig, maar ik kom vast en zeker wel op een nuttig iets waar ik ze voor kan gebruiken. Verder zag ik een paar mooie oorbellen die ik niet kon laten hangen. En ik kocht 2 harde broodjes en een appelflap. Oh en ook nog nootjes en kaas.
En toen wandelde ik weer terug. Kijk eens hoe herfstig het is!
Bijzonder als je een boom eens van dichtbij bekijkt!
Alles wat ik kocht stopte ik in mijn favoriete tas. Ik kreeg 'm van een vriendin, die kocht 'm in Oostenrijk. Het is zo'n mooie!
Weer terug in m'n huisje ging ik verder breien én keek ik naar de film 'Shadowland'. Een film over het latere leven van C.S. Lewis, waarin hij met Joy trouwt, zij ziek wordt en overlijdt. Ik dacht dat het een langdradige film zou worden en dat was het ook wel een beetje, maar ja, ik moest uiteindelijk ook erg huilen. Ik vóel dat dan gewoon he, die liefde, die pijn, dat verdriet, die rouw. En dan denk ik, je weet niet hoelang je nog gegeven wordt. Voor mezelf niet, voor ons huwelijk niet, voor onze (klein)kinderen niet.
Goed, dat was de minder positieve noot van de dag.
Maar ik heb goed nieuws! Hoewel we het vaak vermijden om over de dood te praten en over het einde van ons leven, is Prediker er niet zo negatief over en vermijd het onderwerp zeker niet. Daarom sluit ik vandaag toch een keer af met misschien wat minder populaire woorden.
Beter is het naar een huis van rouw te gaan dan naar een huis van feest, want dat is het einde van ieder mens, en de levende moet het ter harte nemen. Verdriet is beter dan lachen, want door een treurig gezicht wordt het hart beter. Het hart van de wijzen is in het huis van rouw, maar het hart van de dwazen in het huis van vreugde.
1 juli 2004, ik weet het nog goed! Om een uur of 11 's avonds werd onze vijfde geboren. En vandaag, 21 jaar! Kunnen we even terugspoelen?? Nee, maar we kunnen het wel vieren! En dat doen we dan ook. Of het nou 36 graden is of niet. Misschien komen de foto's in een volgende blog.
Vorige week vrijdag ging ik met mijn moeder en twee zusjes heerlijk wandelen rond de Reeuwijkse plas. Het was fijn! De onderste foto's vanaf de eenden horen bij dit uitje.
Deze twee foto's horen bij m'n fietstochtje van gisterochtend. Ik wilde de hitte voor zijn. Is niet helemaal gelukt, maar goed genoeg. Ik was blij dat ik nog even gegaan was.
En deze prachtigerd staat bij de buurvrouw voor de deur. Ik geniet er van mee:)
Onder het bloggen drink ik af en toe een slok spa en kijk ik op whatsapp. S is een bikini kopen en stuurt foto's of dit of dat wel kan. Nee, niet geslaagd. dan nog maar even online verder kijken.
Ik wilde een citaat delen vandaag. Het begint zo:
'De strijd wordt gestreden onder de beste Generaal...'
En verder kom ik vandaag niet. Het komt uit het boek 'Heiligmaking' van J.C. Ryle en hij noemt verschillende redenen waarom de strijd die wij moeten strijden een goede strijd is. Gisteravond zei ik tegen een vriendin: Ik wilde dat ik het allemaal zo gelijk in mijn hart en hoofd kon bewaren. Ze gaf me de tip om elke keer een stukje over te schrijven en ergens te leggen waar ik het tegenkom.
En nu vroeg ik me af wat een 'generaal' eigenlijk is. En lang leve internet waar je alles binnen een paar seconden te weten kunt komen.
Een generaal geeft leiding aan grote groepen militairen en is verantwoordelijk voor belangrijke beslissingen tijdens oorlog en vrede
Een generaal zorgt ervoor dat alles goed samenwerkt
Een generaal maakt strategieën voor operaties en missies - zowel in oorlogstijd als bij vredesmissies
Een generaal beslist over de inzet van troepen, materiaal en middelen, vaak onder grote druk
Een generaal houdt toezicht op de uitvoering van plannen en grijpt in als iets niet goed gaat
Generaals overleggen met andere militaire leiders, politieke leiders en bondgenoten
Een generaal is eindverantwoordelijk voor het succes van een missie én voor het welzijn van zijn troepen.
Wauw! Je zult de béste generaal maar boven je hebben staan! En dat hebben we dus. Maar hoe werkt dat dan, Jezus als generaal?
Jezus is een generaal zonder zwaard, maar met liefde als wapen. Zijn overwinning komt niet door bloedvergieten van anderen, maar door Zijn eigen bloed
In plaats van territorium te veroveren, wil Hij mensen winnen. Waar menselijke generaals hun vijanden vernietigen, bidt Jezus: "Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.'
Waar aardse generaals bevelen sturen vanachter veilige linies, gaat Jezus zelf voorop.
Jezus roept volgelingen op Hem te volgen in deze geestelijke strijd. Geen strijd tegen mensen, maar tegen leugen, onrecht en haat.
In een wereld vol strijd laat Hij zien wat ware macht is: niet heersen, maar dienen; niet vernietigen, maar verlossen.
Onze strijd wordt gestreden onder de beste generaal!
'De strijd wordt gestreden onder de beste Generaal. De Aanvoerder en Bevelhebber van alle gelovigen is onze Goddelijke Zaligmaker, Jezus Christus - een Zaligmaker met volmaakte wijsheid, oneindige liefde en almachtige kracht. De overste Leidsman van onze zaligheid leidt Zijn soldaten altijd tot de overwinning. Nooit voert Hij onnodige manoevres uit, nooit dwaalt Hij in Zijn oordeel, nooit begaat hij een fout, Zijn oog rust op al Zijn volgelingen, van de grootste tot de kleinste toe. De geringste dienstknecht wordt niet vergeten. Voor de zwakste en meest ziekelijke wordt gezorgd, er wordt aan hem of haar gedacht en hij of zij wordt tot de zaligheid bewaard. De zielen die Hij met Zijn eigen bloed verkregen en verlost heeft, zijn veel te dierbaar om verwaarloosd en weggeworpen te worden.
Zeker, de strijd van de christen in goed!'
Het is zo moedgevend en troostvol. Ik kan nog wel een paar extra lessen van deze Generaal gebruiken. Maar dit was de eerste. Het begint met het kennen van de Generaal. Hoe gaat Hij met ons om? Wat zijn Zijn tactieken? Waar zit zijn zwakte... huh, zwakte?? Niet! Daar wordt je toch blij van?!
Zo wandelen we rustig en vol goede moed deze blog weer uit.
1.'Beide delen van de familie zijn even veilig en zeker. Hoe wonderlijk dit ook klinkt, het is niettemin waar. Christus zorgt net zo goed voor Zijn leden op aarde als voor Zijn leden in de hemel. U kunt net zo min één heilige, hoe zwak die ook mag zijn, uit Christus' hand rukken als dat u een ster van de hemel zou plukken. Beide delen van de familie zijn verzekerd door een 'eeuwig verbond dat in alles wordt geordineerd en bewaard is.' (2 Samuel 23:5). Het is mogelijk dat de gelovigen op aarde hun eigen veiligheid en verzekering niet zien, kennen en voelen door de last van hun vlees en de zwakheid van hun geloof. De hele familie wordt door 'de kracht Gods bewaard... door het geloof tot de zaligheid' (1 Petrus 1:5). De leden die nog op weg zijn, zijn net zo veilig als de leden die al thuisgekomen zijn. Op de laatste dag zal er niet één gemist worden. De verheerlijkte geesten in de hemel zijn wel gelukkiger, maar niet veiliger dan de leden op aarde.'
Dit is de eerste geestelijke zegening waar ik aan dacht om die in een volgende blog te delen. Ik las het in 'Christen zijn in het dagelijks leven'. En ik weet niet of het daardoor komt, maar ik denk er nog regelmatig aan terug. Ik denk dat veiligheid een van de grootste behoeften van een mens is, naast geliefd zijn en gekend worden.
2. Zodra we hebben mogen leren om het leven van het geloof in Jezus te leven en in Hem te blijven, zullen we meer vrucht dragen en zullen we merken, dat we sterker zijn voor de plicht, lijdzamer in de beproeving, waakzamer over onze arme, zwakke harten en meer gelijk aan onze Meester in al onze kleine, dagelijkse bezigheden.'
Opnieuw een citaat van J.C. Ryle, maar dan uit het boek 'Heiligmaking'. Een boek waar ik deze zomer meer mee bezig zal zijn, samen met nog een boek waar ik straks nog op terugkom. 'In Jezus blijven' staat voor mij gelijk aan in Zijn liefde blijven. En dat willen we als mens ook zo graag: geliefd zijn! Ook daar kom ik nog op terug.
3. 'Het is een geestelijke werkelijkheid dat ik met elke vezel van mijn bestaan aan God toebehoor; dat God mij veilig vasthoudt in een eeuwige omhelzing; dat mijn naam in Gods handpalm is gegrift; dat ik veilig ben in de schaduw van de Allerhoogste.'
Een derde geestelijke zegening. Ik hoop echt dat deze zegeningen tot je hart spreken! Deze laatste komt uit het bekende boek 'Eindelijk thuis' van Henri Nouwen. Dit is het tweede boek waar ik deze zomer mee bezig zal zijn. Het boek kun je ook als luisterboek luisteren op Spotify als je premium hebt.
Dit korte citaat probeer ik uit mijn hoofd te leren. Het zal me goed doen me dit elke keer te herinneren.
Naast deze twee boeken wil ik ook de preek, die in 3 delen te luisteren is, van Henri Nouwen meerdere keren luisteren en eens zien wat ik er in mijn leven mee kan. Dit is het eerste deel. Ik heb het in het verleden al vaker geluisterd, maar kan het nog wel een paar keer horen. Het is wel alleen in het Engels.
Leuk he, die eenden, hoe ze elke keer een andere kant op kijken?!
Tjonge, wat wordt onze kleinzoon groot!!! Vorige week heb ik een hele dag op hem gepast en het was genieten! En... morgen komt hij weer! En... de andere twee dametjes komen ook!!💕
De tuin is zo mooi nu. De Jasmijn doet het goed en ruikt heerlijk. De 'Pink Kisses' staan ook weer te stralen, de Fuchsia. De paarse aardappelplant groeit enorm, daarna komen er weer bloemetjes.
En ook binnen doen de planten het best goed, het kan beter, want ik vergeet ze weleens water te geven, wat niet zo best is als de temperatuur zo rond de 30 graden is. Sinds kort staan er niet alleen planten in de huiskamer en keuken, maar ook in onze slaapkamer. Het leven wordt steeds uitdagender!
Hier hadden we er al één van en we weten inmiddels dat het een makkelijke plant is, die er goed tegen kan als hij een poosje vergeten wordt, maar ook goed tegen kou en warmte kan.
De stresssokken 'cozy weekend socks' heb ik aan een vriendin gegeven en... ze zitten 'perfect'! Dat is nog eens leuk om te horen. Ze stuurde me nog een foto vanuit één van die landen boven ons.
Hoe het met de kikkervisjes gaat? Er is er uiteindelijk 1 overgebleven en die kreeg achterpootjes en voorpootjes en zijn staartje verdween en hij kwam uit het minivijvertje en sprong er vrolijk omheen om er dan weer in te duiken en te zwemmen en op een blaadje uit te rusten. Kijk, hier zit hij!
Kijk dan! Hij heeft ons hart echt gestolen. Elke dag gingen we als eerste naar het minivijvertje om hem te zoeken. Dan zat hij weer op een steen, dan weer op een blad en dan weer op de rand.
Of in gesprek met grote KIKKER.
Maar het is niet goed gegaan.
Zondag kon niemand 'm vinden. 's Ochtends niet, 's middags niet. Tot L hem zag liggen op de rand van de plantenbak... klein en uitgedroogd en vastgeplakt. Ik weet niet hoe het is gebeurd, maar het is gebeurd en we betreuren het. Het is echt niet meer hetzelfde als ik naar het vijvertje kijk, hij zorgde echt voor een beetje hartverwarmende vrolijkheid. De vreselijk kleine beweeglijke 'ietsjes' en de waterspin doen me niet zoveel.
Vandaag was mijn laatste werkdag. Ik heb er weer van genoten. Een gezinnetje dat 10 jaar heeft moeten wachten. Een baby die steeds meer op een kanariepietje begon te lijken en naar het ziekenhuis moest en een baby die zo dichtbij woont dat ik er heen kon lopen. En een gezinnetje waar ik alleen de laatste dag was en alles af kon sluiten.
Laten we beginnen met een leuke foto van H. Bijna altijd als ze bij ons is wil ze piano spelen en dat doet ze dan ook. Heerlijk om te kunnen genieten van het spel, de toetsen indrukken en het geluid dat eruit komt en je er niet voor te interesseren hoe het klinkt. Er komt geluid uit, dat is leuk genoeg!
Ik had een vraag en antwoord blog beloofd en dat is het ook geworden. Veel leesplezier!
Hoe ziet je leven er nu uit?
Ons leven met 8 mensen in een huis in de stad is uitdagend en iedereen loopt butsen en builen op, ook ik zelf. Binnenkort zal ik onder goede begeleiding aan mezelf gaan werken. Dat wat scheef geknakt is, mag weer rechtop gaan staan en wat walmt, mag weer gaan branden! En misschien zijn er ook wel dingen die niet zullen veranderen?
Ik tel ook veel zegeningen, Ik heb iets geproefd van de liefde van God, we hebben een grote familie, een fijne gemeente en ik heb heerlijk werk, ik heb mijn schuur waar ik rustig kan lezen en schrijven, mijn hobby's. Ja, echt veel om dankbaar voor te zijn!
Hoe kijk je terug naar vorig jaar?
Ik slaap beter, ik heb een klein contract wat nu heel goed in mijn leven past. Dat was vorig jaar allebei anders.
Wat heb je de afgelopen maand geleerd?
Ik probeer te leren niet te lang te blijven hangen in bepaalde gedachten. Ik zeg dan tegen mezelf: Het is niet Gods bedoeling dat je hier de hele dag mee bezig bent, probeer je aandacht op iets anders te richten. Dat lukt nu soms, daar ben ik blij mee. Als het niet lukt probeer ik het niet erg te vinden.
Welk moment koester je van de afgelopen 2 weken?
Een latte drinken bij Lisa. Volgens mij had ik baantjes gezwommen. Ik had een schrift mee genomen, waarin ik belangrijke teksten op had geschreven, die wilde ik nog eens doornemen en het belangrijkste dáárvan weer apart opschrijven. Ik vond een tafeltje bij een raam met veel planten. Gezellig!
En zo zag m'n Latte eruit:
Hoe kom je aan genoeg beweging?
Elke week probeer ik een keer een uur baantjes te zwemmen, een set te tennissen, tussen de 2 en 5 km hard te lopen en een uur te fietsen. En als ik dan ren, maak ik gauw even een mooie foto van blauwe regen die ik tegen kom.
Wat zou komende weken meer behapbaar voor je maken?
Niet alles volplannen! En... ik heb mijn grote vijand AI ingeschakeld, het heeft een prachtig huishoudschema voor me gemaakt met dagelijkse, wekelijkse en maandelijkse taken. Deze week ging het al best goed, maar ik moet er even inkomen, want eerlijk, ik ben niet gewend om zó veel tijd aan het huishouden te besteden. Dat komt misschien ook omdat ik de weekenden vrij heb gepland! De dagelijkse klusjes blijven wel, ook op zaterdag en sommige op zondag.
Welk klein moment maakte vandaag mooier?
Kijken of de kikkervisjes nog leven. En ja hoor, ik ben elke keer weer verbaasd als ik iets zie bewegen. Kijk ze nou gezellig gebroederlijk naast elkaar spartelen!
Een ander moment wat mijn dag mooier maakt is als ik met een koffie op het trapje in de tuin zit en ik een mooie vogel zie, die niet zo gauw schrikt en maar heen en weer blijft huppen. Wat een mooierd!
Met wie had je laatst een mooi gesprek?
We hadden laatst een dankdienst van een echtpaar dat in Bolivia getrouwd was, maar ook in Nederland, waar zij vandaan komt, een mooie dienst wilden vieren. Er waren mensen die ik járen niet gesproken heb en dan heb ik nu over een stel dat ik 17 jaar niet gesproken heb. We hebben lang en heerlijk met elkaar gepraat. Het was goed!
Wat was jou meest klunzige moment deze maand?
Ik was een appel aan het schillen met een dunschiller. Ik schoot uit naar m'n middelvinger en bleef heel even kijken of ik mezelf nou gesneden had of niet. Pas veel later ontdekte ik een snee in m'n nagel en wat bloed en nog wat later begon het pijn te doen...
Waar vond je deze maand rust in, al was het maar even?
Door de Psalmen, op zoek naar teksten die mijn situatie/ mijn gevoelens beschrijven.
Wat geeft je nieuwe moed in lastige dagen?
Een fijn gesprek met iemand die belangrijk voor me is. Of een mooi nieuw lied. Of een goed boek.
Welk boek lees je momenteel?
'De waarheid in liefde delen' van Ajith Fernando
'In den beginne' van Chaïm Potok
'Ik ben o.k. jij bent o.k.' van Thomas Harris
'Gebed' van Richard Foster
Wat is jouw stille overwinning
Sinds kort probeer ik elke dag te planken, ik begon met 17 seconden en iedereen lachte me uit. Nu lukt het een minuut. Het hoeft voor mij niet persé langer, dit is al goed voor stevigere rug- en buikspieren.
Wat is een klein nieuw gewoonte-experimentje dat je probeert?
Af en toe eens proberen een koekje of taartje af te slaan, of ijs, snoep of chips.
Hoe gaf je je stemming een zetje in een betere richting?
Ik merk dat bewegen me echt wel helpt wat dat betreft.
Een mooi citaat uit het boek dat je nu leest
Ineens zag ik een heel oud boek staan in de boekenkast. Ik kreeg het van mijn schoonvader. Ik wilde er in lezen, maar er bleken best veel gedroogde bloemen in te zitten. Toch las ik ook nog wat en vond dit stukje, boven de bloemen, wel heel mooi.
