Waar ik allemaal uren naar kan kijken

De mooie dingen van het leven zijn het waard om vast gelegd te worden. Ik zou het zo vergeten en het zou een mooie, maar wel snel vervagende herinnering worden. Maar nu, door de foto's uit te kiezen en er over te schrijven, komt alles weer tot leven.

Oei, in deze plas was het erg glad, H gleed twee keer uit, maar kon zich toch op de been houden.

We waren eind vorige maand 30 jaar getrouwd en dat vierden we met ons gezin. We gingen naar Rockanje, dronken er koffie, deden een potje midgetgolf, aten heerlijke pannenkoeken en gingen daarna nog even naar het strand.

Ik kan uren naar ze kijken.

Het strand lag vol met kwallen. Ook iets waar ik láng naar kan kijken. Wat een bijzondere creaties zijn dat!

En waar F wel uren mee bezig kon zijn, waren mieren!

Iedereen was er en we hebben genoten!

Nu neem ik jullie weer even mee de tuin in.
Nog niet zo lang geleden kochten we een passiebloem met een mooie volle knop. Dat zou niet lang meer duren.

En ja hoor, het duurde inderdaad niet zo lang.
Maar dat hij in bloei staat duurt ook niet zo lang, zo'n twee dagen maar. En dan laat hij niet zijn blaadjes vallen, zoals andere bloemen, maar hij sluit alle blaadjes weer netjes dicht en wordt weer een knop. Niet om nog een keer open te gaan, maar om er uit eindelijk af te vallen.

En nu zijn er nog veel meer knopjes aangekomen, die nog wél eerst opengaan. Zowel bij de paarse als bij de witte, die aan de andere kant staan.

Kijk deze duif, hij maakt zich lekker schoon bij het water wat omhoog spuit bij de bieb voor de deur. Een soort pleintje met veel waterspuiters. Ik loop er altijd netjes omheen...

Vorige week, of was het nou alweer een week daarvoor? Ik ging oppassen op H en F. En voordat ze naar bed gingen mochten ze nog even gieteren.
Ik was best wel moe, had 8 dagen gewerkt, dus ik had gezegd: Ik kom oppassen, maar op twee voorwaarden:

1. we eten patat

2. ik hoef niks op te ruimen

😊

Zo gezegd

Zo gedaan

Wat gebeurd er toch allemaal in de lucht als je even niet kijkt?!
Regen, zon, en alsjeblieft, de mooiste regenbogen komen te voorschijn!
Ook daar kan ik een hele poos naar kijken!

En tot slot, waar kan ik nog meer een hele poos naar kijken?
Naar jonge eendjes!
Zaterdag, in de pauze van S d'r voetbalwedstrijd, gingen we éven het parkje in en er waren zóveel jonge eendjes. Al waren ze echt al wel een stukje groter en ouder geworden, ze waren nog steeds zo prachtig om te zien. Ik maakte foto's en filmpjes en stond uiteindelijk op, keek om me heen en weg was K!

Nou moe! Stond hij alweer langs de lijn van het veld naar de tweede helft te kijken!

'Maar' een halve

 Het gebeurt niet zo vaak, maar heel soms wandelen K en ik even samen, deze keer in de grienden. Daar waar we vorig jaar zomer niet verder konden door bezet gebied door een bepaald soort bij of wesp, konden we nu weer/nog doorlopen.

Ik houd van dit natuurgebied. De knotwilgen lijken er elke keer anders uit te zien. Sommigen waren al flink gegroeid, anderen waren net gesnoeid.

Als je hier goed kijkt zie je dat het stukje grond op de voorgrond boven het water zweeft. Net of het een brug is. Het is niet zo goed te zien als wanneer je er voor staat.

Laat ik jullie eens meenemen naar het leven van onze dochters. Wat doen ze in hun vrije tijd? M (25) heeft een enorme hoeveelheid geduld als het om priegelwerk gaat, ze heeft al heel wat bouwsels in elkaar gezet. Maar deze keer is het een houten puzzel. Heel ontspannend! En je bent er toch wel gauw 2 uurtjes zoet mee, al lijkt dat niet zo als je de doos ziet.

Mar (24) vind je de laatste tijd veel bij een vriendin, die haar huis aan het opknappen is. Ze ontpopt zich ineens als een heuse klusser. Hier aan het verven, maar ze draait haar hand niet meer om voor het boren van gaatjes en het gebruik van vele gevaarlijke, ingewikkelde klusapparaten.

S (14) wilde pas twee dingen doen: naar de bieb voor nieuwe boeken en ze had zin om naar de markt te gaan. Ik zei: neem maar een lekkere meloen mee! En dat deed ze, het was een behoorlijk zwaar exemplaar en nog wel 'maar' een halve.

Dat waren er vast drie van de zes. De anderen waren iets minder te 'vangen'.
Zelf vind ik het nog steeds erg leuk om mijn schuur in te duiken en kleine schilderijtjes steeds opnieuw en opnieuw te proberen. En ik maak zo nu en dan kleine vorderingen al zeg ik het zelf.

Het bloggen staat echt op een laag pitje deze tijd. Ik laat het maar even gebeuren. Misschien duurt het maar even, misschien wat langer. Zo af en toe plopt er wel weer eens iets op of uit.

Een stukje van haar hart

Nóg een paar uur sneeuw! Ik was aan het werk en had me er ook niet op voorbereid om nog een wandeling of iets te maken.

Maar een autoritje in de sneeuw was leuk! Ik zag alleen niet zoveel.

Hoe dichter ik bij ons huis kwam, hoe dichter de sneeuw werd.

Maar het was allemaal maar even. De volgende dag was alle sneeuw weer weg en zag ik de waterbus langs de kant voorbij varen.

Het blijft zo'n leuk gezicht! Ik ben er nog nooit in geweest. Ik heb er wel eens naar gekeken, maar eerlijk gezegd vind ik het 't geld niet waard. Net zo leuk om 'm zo in het water te zien. Dat zie je in de bus natuurlijk niet.

M was deze vakantieweek in het Midden-Oosten! Ongelooflijk! Ik was zo blij voor haar dat ze deze kans kreeg. Ze stuurde foto's en ja, het is een heel andere wereld. Ik denk dat het wel goed mogelijk is dat ze een stukje van haar hart daar heeft gelaten.

Een heerlijke maaltijd stond voor haar klaar. Ik geniet van alle verhalen die ze vertelt.

En wat zo grappig was. Voor mij stond er ook een maaltijd klaar in een Syrisch gezin. Het was heerlijk. Deze keer op tafel, maar de volgende dag lag het ook allemaal netjes gedekt op de grond. Toen heb ik er geen gebruik van gemaakt, ik moest weer naar een ander gezin.

Het was niet alleen heerlijk. Het is zo gastvrij, alle gerechten werden uitgelegd wat het was, de mensen vertelden wat ik hen vroeg en ze vroegen mij ook van alles. Ik was ook heel even in een andere wereld. Het hele huis was vol familieleden. Ik ben dankbaar!

Niet geschikt voor onder de 14 jaar

Soms kom ik bij mensen thuis die een bijzondere hobby hebben. Tenminste, dat vind ik. Zo heb ik eens iemand ontmoet die zelf gitaren maakte. En deze keer iemand die een groot 'schilderij' van kurken heeft gemaakt. Het was niet het enige, maar ik vroeg of ik van deze een foto mocht maken en dat mocht. Zo leuk om het aan jullie te laten zien!

Hier thuis worden ook dingen gemaakt, maar vaak om op te eten. S had zin om te bakken en bakte deze chocoladekoeken. Een paar dagen later brak het ruitje van de ovendeur in minstens duizend stukjes. Dat is zo jammer! Ik heb aan K gevraagd of hij het gauw kan fixen.

Mar was ziek en S heeft haar lekker verwend met fruit. Is dat niet lief?!

Ik deed zaterdag nog een poging om hard te lopen en ik hield het 1 km vol. Dat is niet zoveel. Ik had niet lekker geslapen en ook een ochtend gewerkt en was zo moe. Helemaal niet slim om zoiets te gaan doen.

Gisteren gingen L en ik oppassen op m'n kleindochter(tje)s.
Onderweg zagen we een ruïne!
'Het lijkt wel oorlogsgebied' zei L.

Dat is niet het geval gelukkig. Er werd een gebouw naar beneden gehaald. Veilig afgeschermd met hekken, 'Niet betreden!' 'Gevaarlijk!' Wat een voorrechten zijn dat eigenlijk!

Na de lunch doken L en ik met H en F de bus in en gingen op weg naar het centrum. L komt hier vaker en bracht ons naar een leuke speelgoedwinkel:

Serieus?

Zo, die heeft ze te pakken!
Maar hij zal ook weer teruggelegd moeten worden...

Dat kwam gelukkig goed, ja, wel na wat tegenspartelen.
Toen bleken er nog wat winkels gesloten te zijn (ook die waar we iets wilden gaan drinken) en zijn we weer terug gegaan.

Het was niet een van onze leukste uitjes, maar ik zei dat dat niet erg is. Het hoeft niet altijd geweldig en fantastisch in overstijgende trap te zijn. Samen tijd doorbrengen, elkaar beter leren kennen, ook als het tegenzit, is goed genoeg!

En ik genoot van die kleine handjes die de mijne wilden vasthouden!

Druilerig weer

We zijn met ons gezin bezig met een maand lang bidden voor vriend(inn)en die Jezus (nog) niet (zo goed) kennen. Elke keer bij het avondeten noemen we de namen van 11 mensen, vrouwen, kinderen en ook een man.

NOG IETS ANDERS

Begin deze week hadden we een 6-jarig logeetje en dat vond ik een mooie gelegenheid om de kerstboom tevoorschijn te halen. Nou ja, eerlijk, K haalde 'm tevoorschijn. En L en I versierden hem met mooie gouden ballen nadat ik de lichtjes eromheen slingerde.

Puzzelen, met Philip spelen en natuurlijk een boek voorlezen: 'De Grompus'. De foto is niet helemaal gelukt, maar ach, het gaat om het idee.

Maandagochtend vroeg uit bed, want meisjes van 6 moeten op tijd op school zijn! En in de school zag het er ook al zo gezellig uit. Alles klaar voor Sinterklaas.

Dinsdag hadden L en ik afgesproken om ergens koffie te drinken én te studeren. Mar was die ochtend ook vrij, dus ging ze ook gezellig mee.

Het was druilerig weer, maar wij waren lekker bezig! Ik moest een bijscholing doen en de toets heb ik gehaald.

Uiteindelijk verhuisden we nog naar een ander plekje waar hoge stoelen stonden en we uit het raam konden kijken. En toen kwam ook de zon nog even tevoorschijn.

Vandaag ging ik weer eens aan het werk voor vier dagen. Ik kreeg twee gezinnetjes van twee heel verschillende culturen. Iets wat ik zo leuk vind aan m'n werk.

En nu stop ik, want ik wil heel graag nog lezen!

👋

Van boven en van onder

Gisteren ging ik na een afspraak die ik had even langs bij een vriendin. Ik leer haar haken, dat probeer ik tenminste, ik denk dat ik een beetje te snel ga. Maar gisteren hebben we een bolletje wol verwisseld en nu kan ze weer even verder. Toen gingen we samen lunchen en hebben we het ook altijd wel even over geloofsdingetjes. Fijn is dat!
En daarna gingen we naar de kringloop en kocht ik een paar leuke kinderboekjes voor sinterklaas en kerst, en ook nog een mooi kookboek en deze twee kaarsenhoudertjes.

Ondertussen thuis groeit deze maar door en door! Van boven en van onder.

En zo ziet het er 's avonds bij ons uit. Alleen M was er deze keer niet bij.

En nu is iets meer dan de helft de deur uit en iets minder dan de helft is nog boven. Ik probeerde net te stofzuigen, maar dat lukte niet. K moet er vanavond maar even naar kijken. En verder wilde ik eigenlijk nog even ergens een trui kopen, maar ik voel me vandaag niet zo lekker. Het zijn ook weer die dagen in de maand, waarvan ik zou willen dat ze achter me lagen! Maar alles op z'n tijd, ik heb nog wel een beetje geduld.

👋👋

Koorden van liefde

Hosea deel 3

Wat een mooie woorden van God hebben we gelezen in Hosea!
Ondanks de ontrouw van het volk, zien we dat God trouw blijft  en niet kan stoppen met het liefhebben van Zijn volk. En hoe dieper en verder het volk afvallig wordt, het verlangen in Gods hart wordt zichtbaar in Zijn uitspraak: 'Ik zou hen wel willen verlossen!'

Maar vergeet niet dat het volk ondertussen door blijft gaan. Het zichtbare onderwijs van God dat zich door het leven van Hosea ontvouwt, heeft niet de gehoopte uitwerking.

Zo kan het niet!

En dan zegt God dat Hij hen haat vanwege hun slechte daden. Hij zal hen voortaan niet meer liefhebben.

Dat is schokkend!

Maar het is nog niet afgelopen.

Gods gedachten gaan terug naar toen Israël klein was en Hoe lief Hij hen had. Hoe Hij Efraïm leerde lopen en hem op Zijn armen nam.

'IK TROK HEN MET MENSELIJKE TOUWEN, MET KOORDEN VAN LIEFDE'

Maar zij erkennen niet dat het God is die hen genas.

Voel je de spanning oplopen?

Het lijkt wel of God terug komt op Zijn woorden dat Hij hen haat en niet meer lief zal hebben.

'MIJN HART KEERT ZICH IN MIJ OM'

Ik kán niet stoppen met liefhebben,

Ik wil hen zó graag verlossen!

Want...

En zou Hij het nu niet uitschreeuwen bij deze woorden?

IK BEN GOD EN GEEN MENS

DE HEILIGE IN UW MIDDEN!

En als we het dan doortrekken naar hoe Hij mens is geworden en alle straf op zich heeft genomen om Zijn volk te redden, om zelfs ook alle heidenvolken deze redding aan te bieden. Dan schieten woorden te kort en wil ik Hem aanbidden elke dag van mijn leven!

________________________________________________________________

NOG IETS ANDERS

Mijn ouders kwamen vrijdagavond en ik had zo'n zin om iets lekkers te maken. Ha & Ma en J waren er ook, dus genoeg mensen om alles te laten proeven. Er waren stoofpeertjes, zelfgemaakte appelmoes, stoofvlees, broccoli, gefrituurde aardappelschijfjes. Het was heerlijk! (al zeg ik het zelf).

Mijn moeder had een verrassing mee en dat was deze schoonheid:

Ik had er nog geen seconde aan gedacht deze tijd. En dat terwijl ik al twee keer in Intratuin ben geweest. Het was gewoon niet in me opgekomen. Zien jullie onderaan ook die kleine knop komen? Het is een XXL Amaryllis, ik ben héél benieuwd!

Maar laten ze maar hun tijd nemen, ondertussen haak ik een mooie, warme sjaal voor E.

Hij kán niet stoppen

Eindelijk ben ik er mee begonnen. Al voor de zomervakantie had ik er een plan voor, maar eerst moest ik andere dingen afronden. En nu ben ik van de week dan begonnen met 'de kleine profeten' bestuderen. Hosea is de eerste en ik ben (weer) diep onder de indruk.

Israël leeft in hoererij met andere goden en denkt dat ze daar haar brood en water, wol en vlas, olie en drank van krijgt. Israël vergeet zijn God. Ze hebben geen kennis meer van God, ze vloeken, liegen, moorden, stelen en het ene bloedbad na het andere ontstaat. De wet van God zijn ze vergeten, ze zijn opstandig en zoeken ergens anders genezing. ze zoeken God niet, ze vluchten van Hem weg, ze bedenken kwaad tegen God, ze hebben Zijn verbond overtreden, ze stellen koningen aan zonder Hem er in te kennen, ze spreken loze woorden en zweren valse eden.

Dat is me nogal een lijst.

En het raakt God diep in Zijn hart. Het doet Hem enorm veel pijn als Zijn volk zich als een hoer gedraagt. Hij voelt zich gekweld, jaloers, intens geraakt en woedend. En tegelijk heeft Hij haar nog zó intens lief, wil Hij haar terug en zal Hij haar straffen, maar met het doel om haar weer terug te winnen.

Wat we niet van het volk kunnen zeggen, kunnen we  wel van onze God zeggen.

Wat is Hij trouw!

Bewonderenswaardig.
Hij kán niet stoppen met het liefhebben van Zijn volk!

Ik weet niet of jullie op een uitgebreide Bijbelstudie zitten te wachten, maar ik zal er nog één ding over zeggen vandaag. En dan zal ik er maar een miniserie van maken, verspreidt over 3 blogs.

De conclusie uit dit stukje verwoord ik op deze manier:

 Dat God mij liefheeft, betekent niet dat Hij mij niet kastijdt!
Dat God mij kastijdt zal nooit betekenen dat Hij mij niet meer liefheeft!

 NOG IETS ANDERS

Woensdagavond gingen L en ik samen oppassen op H (3) en F (1,5). We aten eerste gezellig met z'n allen en nadat papa en mama weg waren bracht L eerst de jongste naar bed. Die was zo vertrokken! Met H gingen we nog even kleien. Ik had klei meegenomen en we maakten de ene vis na de andere.

Een heel oceaneum!

En toen ook H op bed lag, kon ik me in Hosea verdiepen.

En L ging een film kijken.

En toen deed ze nog iets, maar ik weet niet meer precies wat.

Laten we zeggen, dat we zo samen een heerlijk avondje hebben gehad!

En de volgende dag kwam het er niet van om te bloggen, vandaar dat ik een dagje oversloeg.

Ik probeer de draad weer op te pakken en dus zeg ik:
Tot morgen!

👋👋