Heerlijk, ik ben weer vrij!
En net zo heerlijk heb ik ook weer genoten van mijn werk.
Op mijn vraag:
'Hebben jullie nog vragen?'
Antwoord 'papa':
'Nog vragen? Ik heb vandaag ontzettend veel geleerd!!'
In gedachten ga ik nog een keer de dag door en kan niet zo goed bedenken wat ze nou geleerd kunnen hebben die dag. Al die kleine dingen die voor mij inmiddels een vanzelfsprekendheid dreigen te worden, zijn nog allemaal nieuw voor veel ouders, en zeker voor die ouders die helemaal geen baby's in hun omgeving of familie hebben.
En verder ging ik van een baby die af en toe z'n hele fles weer uitspuugde naar een moeder die niet wilde hebben dat haar schoonmoeder kusjes gaf aan haar baby naar een bevalling met niet vorderende uitdrijving...
Gisteren sloot ik 8 dagen werken af met een avondwacht. Tegelijk vierden we M d'r verjaardag nog. Ik kon gelukkig nog mee genieten van de pizza, maar werd daarna toch opgeroepen voor een bevalling. Jammer genoeg heb ik de baby niet geboren zien worden. Na ruim een uur persen zat er niets anders op dan naar het ziekenhuis te gaan. Een nvu: niet vorderende uitdrijving. Om dan nog naar en ziekenhuis te moeten is zó intensief voor een barende vrouw!
Om 22.45 was ik weer thuis, maar kon alsnog tot 0.00 gebeld worden. Gelukkig is dat niet gebeurd.
Vandaag is mijn eerste vrije dag. Vanochtend werd al gelijk een afspraak afgezegd. Ik kan dus heerlijk rustig aan de slag met opruimen en schoonmaken. Ik denk dat dat de beste manier is om weer op te laden. Had ik nooit gedacht. Mijn hoofd zit nog vol en vannacht kon ik niet goed slapen, maar mijn handen kunnen nog prima wat doen! En nu is het allemaal weer aardig toonbaar.
Tussendoor probeerde ik even te slapen, maar dat lukte niet. Diamantjes op een onderzetter plakken lukte wel.
De afspraak die afgezegd was, was met een psychiater. En hoewel ik nu lekker de hele dag in huis bezig kon zijn, vond ik het ook jammer dat die afspraak niet doorging. Hij leert me hoe ik buddy kan zijn voor iemand met autisme. Ik denk er over om daar een en ander eens hier in m'n blog over te vertellen, maar weet niet zo goed of dat jullie interesse heeft. Laat het me maar weten.
Vandaag houd ik het kort en sluit ik af met een foto van ons allerschattigste jongste kleinkind die ik gister weer even kon knuffelen 🥰.
