Dan weer beneden...
Maar wat ook heerlijk was, het moment dat ze allemaal weer thuis waren! We sloten de vakantie af met: Zaterdagavond Film en Pizza en begonnen daarmee een nieuwe traditie!
En nu is iedereen weer naar school.
Dit jaar gaan we met een paar mensen aan de slag met het boek 'The lifegiving home' van Sally en Sarah Clarkson.
Een keer in de maand komen we na de dienst nog een uurtje bij elkaar om het volgende hfd te bespreken. Gisteren was de eerste keer en erg leuk en inspirerend om te horen van anderen hoe zij van hun huis een thuis maken.
Verder was het in de rustige dagen vorige week dat Rob een blog begon, waar ik natuurlijk heel trots op bent en die ik graag aan jullie bloglijst wil aanbevelen! Er staan twee blogs op. We weten nu eindelijk dat hij as woensdag geöpereerd gaat worden. De tumor in zijn hoofd zal dan (hopelijk helemaal) verwijderd worden. Spannend allemaal, hoewel hij zelf Goddank gezegend is met een groot portie Vrede! Van de week drong 's nachts ineens tot me door, dat we allemaal afzonderlijk Gods zorg zijn, en dat ik ook zelf onder die zorg val! Zo hoef ik niet alles en iedereen krampachtig vast te houden en onder controle te krijgen. Ik hoef niet mijn uiterste best te doen om iedereen elk leed en verdriet te besparen, hoe graag ik dat soms ook doe of zou willen doen. Het maakt onderdeel uit van het leven, het mag er zijn, er is Iemand mee bezig...daar hoef ik niet tussen te zitten, ik hoef me er niet mee te bemoeien, wel mag ik de aanwijzingen van Gods Geest opvolgen, die me soms influistert wat te zeggen en wat te doen...en dan weer loslaten. En dat geldt ook voor mezelf. Ik hoef niet alles uit te kunnen leggen of zelfs maar te begrijpen, ik hoef niet alle touwtjes in handen te hebben, niet alles te weten, niet mijn emoties altijd onder alle omstandigheden in bedwang te houden, niet perfect en volmaakt te leven. Zo simpel is dat! En dat is voor vandaag het geschenk wat ik ontvang en koester!
