14 januari 2019

Durf te vragen

Zoals ik al zei in m'n vorige blog, ik zit al een poosje te broeden op een nieuw jaarthema. Gisteren werd het me makkelijk gemaakt, omdat we ook in de gemeente een jaarthema hebben, waar vandaag over werd gepreekt. Het is alleen een beetje moeilijk om het in één woord of korte zin te formuleren. Dat komt onder andere omdat het een gebed is:

Teach me Your ways, o Lord
En eigenlijk zijn het deze twee verzen:

Wil je de preek luisteren? Klik dan op dit plaatje!

Het is een gebed, niet zozeer om een doel of bestemming, maar om de weg zelf, hoe we die kunnen gaan. Het gaat hier niet zozeer om wat je doet, maar meer om hoe je het doet.

Ik vind het fijn om zelf ook hiermee bezig te zijn. Vandaag bedacht ik er mijn jaarthema bij:
Durf te vragen!
Allereerst wil ik er mijn dagelijks gebed van maken: Teach me Your ways, o Lord! Daarnaast raak ik er steeds meer van overtuigd dat we aan elkaar gegeven zijn, maar een ander iets vragen vind ik soms best een drempel. Dit thema zal me er steeds weer aan herinneren dat ik best gewoon over die drempel heen kan stappen.

Inmiddels ben ik ook met een nieuw boek begonnen (te lezen). Een biografie van Oswald Chambers. En omdat dit de tweede biografie is die ik dit jaar lees en er nóg een ligt die ik graag wil lezen, ga ik dit jaar een jaar van de biografieën maken. Ken je een mooie biografie, die ik echt niet mag missen? Laat het me weten! Het is zó leerzaam! Voor nu alvast een citaat om nog eens goed over na te denken en daarmee sluit ik deze blog af:

'Toen ze naar het huis van de Zwemers in het centrum van Caïro reden, sloot ze haar ogen. Ze zag in gedachten Oswald weer voor zich, hoe hij zijn laarzen aan het poetsen was in de bungalow te Zeitoun. Ze waren net op bezoek geweest in het hospitaal bij hun vriendin Gertrude Ballinger. Door de tyfus leed zij aan hevige koortsen en was de dood nabij. Biddy had gezegd: 'Ik vraag me af wat God gaat doen?' Tussen twee streken door met zijn borstel had Oswald geantwoord: 'Het interesseert me niet wat God doét, maar Wie Hij ís!' Het lukte Biddy even te glimlachen. Ze kende het hart van liefde en zorg, waaruit haar man deze ogenschijnlijke ongevoelige woorden had gezegd. Het ging hem echt aan het hart wat er met Gertrude Ballinger gebeurde, maar hij wist dat Gods handelen soms zeer verwarrend overkwam, aan Hem Zelf behoefde je echter nooit te twijfelen.

'Oswald Chambers' geschreven door David McCasland