30 april 2019

Maybe we will...

Dag 7 na Pasen

Soms kom je zomaar ineens een lied tegen dat je raakt tot in je tenen!
Dit is er zo een:



28 april 2019

Minutenlang bleef ik kijken

Dag 6 na pasen

Wat een schitterende regenboog zagen we van de week. Ik heb nog nooit zo'n heldere, grote, schitterende boog gezien! Minutenlang bleef ik er naar kijken.



Je kunt niet naar die mooie kleurenboog kijken zonder te denken aan de trouw aan en de liefde van God voor ons mensen!

27 april 2019

Kaartjes sturen

Dag 5 na Pasen

Deze week nam ik de tijd om wat kaartjes te sturen.
Twee naar zendelingen en 1 naar mijn peetzoontješŸ˜


Wat is het mooi dat we een wereldwijde familie in Christus hebben! En dat dan ook nog eens door alle eeuwen heen. De gemeenschap der heiligen is zo waardevol en kostbaar, vooral als je dit vers erbij leest:
Hij zei: Het is te gering dat U voor Mij een Knecht zou zijn om op te richten de stammen van Jakob en om hen die van Israƫl gespaard werden, terug te brengen. Ik heb U ook gegeven tot een Licht voor de heidenvolken, om Mijn heil te zijn tot aan het einde der aarde.
Jesaja 49:6

26 april 2019

Wat welluidend is

Dag 4 na Pasen

Komend weekend hebben we een 'worshipavond'. Daar gingen we gisteren voor oefenen. 
In Filipenzen 4:8 staat:
Verder, broeders, al wat waar is, al wat eerbaar is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat welluidend is,  als er enige deugd is en als er iets prijzenswaardig is, bedenk dat.
Nog nooit had ik het zo praktisch gezien, om samen te bedenken wat 'welluidend' is, wat goed en mooi klinkt. Allereerst is dat wanneer je oprecht uit je hart zingt of God aanbidt. Maar ook met muziekinstrumenten, met de talenten die je gekregen hebt, mag je aan de slag en er iets moois van maken.
En dat probeerden we, we hadden de cajon:


We hadden de piano


En de gitaar


Jezus leeft en Hij hoort onze gebeden, onze muziek en onze zang! 

25 april 2019

Mag ik ook nog ff?

Dag 3 na Pasen

We zaten van de week aan tafel voor het avondeten en S. d'r vriendinnetje, waarmee ze de hele middag al buiten had gespeeld, mocht blijven eten. We hebben de gewoonte dat we om de beurt voor het eten bidden en deze keer was het S die hardop dankte voor de fijne dag, dat het eten lekker mocht smaken en dat het de volgende dag, als we nieuwe slippers gingen kopen en zouden gaan picknicken, ook allemaal goed zou gaan en leuk mocht worden. Amen. We zeiden allemaal 'eetsmakelijk!', maar daar tussendoor hoorden we het stemmetje van C op z'n Rotterdams: 'Mag ik ook nog ff?' En voordat het dagelijks terugkerend gekwebbel aan tafel los zou barsten zei ik: 'Natuurlijk mag jij ook nog!' En C. bad of ook zij de volgende dag een fijne dag mocht krijgen als ze naar Plaswijkpark zouden gaan. Amen!

Ik werd er blij van. Ik wil deze woorden van Jezus niet vergeten:
'Wanneer jullie bidden, doe dan niet als de huichelaars die graag in de synagoge en op elke straathoek staan te bidden, zodat iedereen hen ziet. (...) Bij het bidden moeten jullie niet eindeloos voortprevelen zoals de heidenen, die denken dat ze door hun overvloed aan woorden verhoord zullen worden. Doe hen niet na! Jullie Vader weet immers wat jullie nodig hebben, nog vĆ³Ć³r jullie het Hem vragen.'  (MattheĆ¼s 6:5,7)
Dat we kunnen praten met onze Vader is een geweldig voorrecht dat Jezus voor ons heeft verworven! Hoe zouden onze gebedssamenkomsten zijn als we een beetje meer van de vrijmoedigheid van C hadden... 'Mag ik ook nog ff?'
Bidden vind ik soms best lastig... voor mij is dit een aanmoediging om mijn gebed eenvoudig te houden en mijn aandacht te richten op mijn Vader die weet wat ik nodig heb!


23 april 2019

Dag 1 na Pasen

Elk jaar denk ik weer na Pasen dat het goed zou zijn om niet alleen 40 dagen voor Pasen mijn volle aandacht te vestigen op het lijden en sterven van Jezus om dan op Pasen Zijn opstanding uitbundig te vieren. Ook 40 dagen na Pasen zou ik me met hart en ziel willen verlustigen in de realiteit dat Jezus is opgestaan en nu op dit moment dus levend is en bereikbaar voor iedereen!

Of het 40 dagen lang lukt elke dag een blog te schrijven weet ik nog niet, we gaan het zien!

Zondag eerste paasdag waren we (een paar leden van onze bijbelstudiegroep) 's ochtends om half 9 buiten te vinden in een parkje. We 'dekten' de minst vieze picknicktafel, overwonnen onze smetvrees en namen plaats. We uitten onze ongenoegens over de smerige rommel die er overal lag, de vuilnisbakken die uitpuilden en de rode druppels (?) op de andere picknicktafel, de zooi die aan onze voeten lag... en dat allemaal in het bijzijn van onze gast die een paar van ons zojuist hadden opgehaald bij de opvang voor daklozen. 


Het was gezellig, we hebben gepraat, lekker gegeten, voor hem gebeden. Eigenlijk allemaal helemaal niet heel bijzonder, maar zeker voor herhaling vatbaar. 

En Jezus? Hij was er bij! Ik weet niet of iedereen Hem zag en hoorde...maar zeker weten dat Hij er bij was. In de Bijbel staat: Waar twee of drie in mijn Naam vergaderd zijn, daar ben Ik in hun midden! Jezus kwam levend en stralend uit Zijn graf, daarom kon Hij er zondagochtend ook bij zijn en zie ik uit naar nog veeeeel meer 'vergaderingen' in zijn Naam! Als het moet aan nog smerigere tafels in nog rommeligere parkjes dan dit!



10 april 2019

We kunnen niet anders


Het is 25 jaar geleden dat de genocide in Rwuanda plaatsvond. Dat las ik niet in de krant, want die lees ik eigenlijk helemaal niet, ik hoorde het zondag tijdens de preek. Ik kan me de beelden op tv nog herinneren. Rijen en rijen mensen die vluchtten. Een paar weken terug waren we op de school van Mar (17) die dit jaar examen doet. Alle leerlingen moeten in hun examenjaar een profielwerkstuk maken en dat op een avond aan elkaar en aan ouders/familie/vrienden presenteren. Een van werkstukken ging over de genocide in Rwanda. Het 'principe' van een genocide werd stap voor stap uitgelegd. Maandenlang (of was het jaren?) wordt zoiets gruwelijks nauwkeurig voorbereid en tot in details uitgevoerd. Het is zo geraffineerd dat veel christenen hierin mee zijn gegaan en ook kerkenraden elkaar uitmoordden. Ik kreeg het Nederlands Dagblad van onze voorganger, waar het allemaal in stond.

Klik op de foto om naar het artikel te gaan

Dit artikel verteld het verhaal wat ik zondag hoorde. Het raakte me en het blijft maar in mijn gedachten. Deze man (Emmanuƫl) op de foto was degene die deze vrouw (Alice) geprobeerd heeft te vermoorden. Een groot litteken op haar gezicht en de hand die ze mist zullen hem hier altijd aan blijven herinneren. Alice vluchtte weg met een kind op haar rug. Toen ze wakker werd, miste ze haar hand en was haar kind dood.

Nu 25 jaar later zitten ze aan tafel en vertellen hun verhaal. Ze gaan naar dezelfde kerk. EmmanuĆ«l heeft Alice (en anderen) vergeving gevraagd en zijn gevangenisstraf uitgezeten. Dit kon ze niet van de een op de andere dag. Het had tijd nodig, maar uiteindelijk heeft ze hem vergeven. Alice en EmmanuĆ«l zijn samen een organisatie begonnen die andere slachtoffers en daders helpt te verzoenen. 
Iemand vroeg de nabestaanden hoe ze de moordenaars van hun familie konden vergeven. Hun antwoord was:
'We kunnen niet anders, want we komen elkaar voortdurend tegen. Alleen door vergeving krijgen we echt vrede.'

De man van Alice vluchtte ook. Het enige dat hij mee kon nemen was zijn oude Bijbel, die heeft hij nog steeds.
Van de week moest ik oppassen en zag ik een oude Bijbel op de trap liggen. Ik bladerde er wat in...
hoe kostbaar is dit boek en wat houd ik van de Schrijver! En hoe verbind het me met broers en zussen over de hele wereld die hetzelfde Boek lezen en eruit leven!


Ja, ik ben echt onder de indruk van dit getuigenis van vergeving, herstel. Vanochtend verbaasde ik me over God, ik heb tegen Hem gezondigd, ik heb Hem in de weg gelopen, ik wilde mijn eigen wegen gaan, ik kon niet breken met zonden en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar Hij wilde me heel, heel dicht bij zich hebben! Hij vergaf me niet omdat we elkaar steeds maar weer tegen komen. Nee, ik was ver weg, maar Hij kwam naar me toe, zocht me op en nam me mee en leerde me wat echte liefde is.

En vandaag? Kwam ik dit mooie boompje tegen. Een boompje dat er de hele lange winter zo doods uit heeft gezien, dat ik dacht dat het nooit meer goed zou komen (bij sommige bomen heb je dat). Maar hij is toch weer gaan bloeien!
Het versterkt mijn hoop.



Straks ga ik met m'n geleende schep (dankjewel A!:) de tuin in. Achterin de tuin is een klein stuk waar ik bloemenzaden in wil zaaien. Ik ben zo benieuwd of dat gaat lukken! Nou ja, het zaaien zal wel lukken, maar of er over een paar maanden echt een prachtige bloemenzee op een paar vierkante meter te zien is, dat is waar ik benieuwd naar ben. De ervaring leert dat niet uit elk zaad iets groeit en bloeit, terwijl je het net zo goed water geeft en zonlicht... Het is een mysterie!
En vanavond hebben we weer Bijbelstudie. We zijn al een poos met Handelingen bezig en ik ben nog steeds enthousiast! Zelf gebruik ik dit boekje van Warren Wiersbe erbij, heel mooi en leerzaam!
Een klein citaat (uit het voorwoord:):
'The fisherman knows that the sea is dangerous and the storm terrible,' wrote Vincent van Gogh, 'but they have never found these dangers sufficient reason for remaining ashore.' If danger does not stop the commercial fisherman, whose remain concern is income, why should it stop those who are fishing for souls and have eternity's values in view? Yes, the time has come for more of us to Be Daring!'


7 april 2019

The Lamb of God

Wat een mooi lied is dit!
Gezongen door vader en dochter.
Ik wil het graag delen.
Heb het zelf misschien al wel minstens 10 x geluisterd
sinds gisteren...šŸ˜Š


The Lamb of God
Who took the sins of the world
have mercy upon us


Vanmiddag weer een wandeling gemaakt en toen kwamen we dit mooie gezinnetje tegen.


En Philip kon ook weer lekker zwemmen en rennen, wat een heerlijk weer was het!


K is naar zijn ouders, dat doet hij nu bijna elke zondag. Soms gaan we samen met een paar kinderen op zaterdag. Mijn schoonvader is, en mijn schoonmoeder wordt deze maand 85. Hoe ouder mensen worden hoe kwetsbaarder. Er staan mooie verzen in de Bijbel over ouder worden, zoals Jesaja 46:4
'U, die door Mij gedragen bent vanaf de moederschoot, gedragen vanaf de baarmoeder. Tot uw ouderdom toe zal Ik Dezelfde zijn, ja, tot uw grijsheid toe zal Ik u dragen. Ik heb het gedaan en Ik zal u opnemen, Ik zal dragen en redden.' 
šŸ’—šŸ’—