Een stukje van haar hart

Nóg een paar uur sneeuw! Ik was aan het werk en had me er ook niet op voorbereid om nog een wandeling of iets te maken.

Maar een autoritje in de sneeuw was leuk! Ik zag alleen niet zoveel.

Hoe dichter ik bij ons huis kwam, hoe dichter de sneeuw werd.

Maar het was allemaal maar even. De volgende dag was alle sneeuw weer weg en zag ik de waterbus langs de kant voorbij varen.

Het blijft zo'n leuk gezicht! Ik ben er nog nooit in geweest. Ik heb er wel eens naar gekeken, maar eerlijk gezegd vind ik het 't geld niet waard. Net zo leuk om 'm zo in het water te zien. Dat zie je in de bus natuurlijk niet.

M was deze vakantieweek in het Midden-Oosten! Ongelooflijk! Ik was zo blij voor haar dat ze deze kans kreeg. Ze stuurde foto's en ja, het is een heel andere wereld. Ik denk dat het wel goed mogelijk is dat ze een stukje van haar hart daar heeft gelaten.

Een heerlijke maaltijd stond voor haar klaar. Ik geniet van alle verhalen die ze vertelt.

En wat zo grappig was. Voor mij stond er ook een maaltijd klaar in een Syrisch gezin. Het was heerlijk. Deze keer op tafel, maar de volgende dag lag het ook allemaal netjes gedekt op de grond. Toen heb ik er geen gebruik van gemaakt, ik moest weer naar een ander gezin.

Het was niet alleen heerlijk. Het is zo gastvrij, alle gerechten werden uitgelegd wat het was, de mensen vertelden wat ik hen vroeg en ze vroegen mij ook van alles. Ik was ook heel even in een andere wereld. Het hele huis was vol familieleden. Ik ben dankbaar!

Toch die van mezelf

Het was niet vandaag. Zo koud nu! Vorige week was het wel lekker. Ik deed mijn warme winterjas uit zo warm kreeg ik het van de felle zon. Het was heerlijk om even uit te waaien en om schelpen en slakkenhuizen te vinden. Ik deed ze in een kom met water en toen ik ze er een paar dagen later uithaalde stonk het naar de zee. Er zat een zacht, wit 'dingetje' bij, ik denk een dood schelpdiertje en dat het daarom zo'n sterke, zoute, strandgeur had.

Gister zwom ik baantjes in het zwembad en dacht: ieder mens heeft wel iets.

Er zijn:

- mensen met veel pukkels

- mensen met een (wijn)vlek op hun gezicht

- mensen die praten met veel consumptie

- vrouwen die kaal worden

- mannen met een hoge stem

- vrouwen met een lage stem

- mensen met een bril omdat ze zonder niet goed zien

- mensen met gehoorapparaatjes omdat ze niet goed horen

- mensen met 'steelwratjes'

- mensen die scheel kijken of loenzen

- mensen die snel blozen

- mensen die stotteren

- mensen die snel geëmotioneerd raken

- mensen die van zichzelf een boze uitstraling hebben

- mensen met zenuwtrekjes in hun gezicht

- mensen met flaporen

- mensen met doorlopende wenkbrauwen

- mensen die al jong grijs worden

mensen, mensen, mensen

Ik zal me beperken tot dit rijtje, maar er is natuurlijk nog veel meer te bedenken, misschien iets dat je zelf hebt. En ik dacht, als ik er twee of drie uit moest kiezen... dan zou ik toch die van mezelf kiezen.

En jij?

Ik had het er met iemand over. Ik baalde van één van die dingen bij mezelf. En dit helpt me wel om het te accepteren.

Tot zover alle mijmeringen.

Vandaag ging ik werken. Ik kwam in een héle andere wereld terecht, een compleet andere cultuur. Ik werd aan tafel uitgenodigd voor het ontbijt om 14.00 uur. En lekker dat het was!

En hier op tafel groeit de lente zachtjes en plezierig!

En nu is het voorjaarsvakantie!

Ik werk nog even 3 dagen door, maar probeer ondertussen ook een beetje mee te vieren.

Dat doe ik dan weer wel veel deze dagen

Waar ik heen liep weet ik eigenlijk niet meer, maar ineens zag ik deze mooie bloem en liep ik terug om er een foto van te maken. Ik maak niet zoveel foto's deze tijd. En ik heb ook niet het idee dat ik iets te vertellen heb.

Maar ik wilde een leuk haakpatroontje bestellen bij Etsy en het betalen lukt niet op mijn mobiel, dus pak ik mijn laptop er even bij. En als ik daar dan toch mee bezig ben, kan ik net zo goed wat op mijn toetsenbord rammelen en dan maar zien wat er uit komt.

Zul je zien dat ik straks alsnog dat haakpatroontje vergeet!
Het heeft ook geen haast, want ik wil dit mooie vest wel eerst af hebben. Dat doe ik dan weer wel veel deze dagen, heerlijk breien!

En vrijdagmiddag gingen K en ik naar de Intratuin. Alle vissen sliepen! Slaap maar lekker hoor, wij kijken of we een lekker broodje kunnen eten ergens.

Oké, niet alle vissen sliepen. Deze was wakker.

Ik wilde naar het tuincentrum om iets leuks op tafel te kunnen zetten. Maar bij Intratuin slaagde ik niet. Hoe dat kan?? Toen gingen we nog even naar een tuincentrum dichter bij huis en vond ik deze leuke auto en die... ja, wat waren het ook al weer? Hyacinten? Ik weet het niet meer.

De auto vind ik écht heel leuk. Ik kan dat niet zo goed inschatten in de winkel of iets leuk staat bij ons thuis. Maar hij is nog leuker dan ik had verwacht.

Was het een krokus?

Ik vind dit zo mooi!

De Hongaarse Goulash én de stoofpeertjes staan lekker te geuren en te pruttelen. Ik denk dat ik mijn breiwerk er nog even bij pak.

👋👋

Niet geschikt voor onder de 14 jaar

Soms kom ik bij mensen thuis die een bijzondere hobby hebben. Tenminste, dat vind ik. Zo heb ik eens iemand ontmoet die zelf gitaren maakte. En deze keer iemand die een groot 'schilderij' van kurken heeft gemaakt. Het was niet het enige, maar ik vroeg of ik van deze een foto mocht maken en dat mocht. Zo leuk om het aan jullie te laten zien!

Hier thuis worden ook dingen gemaakt, maar vaak om op te eten. S had zin om te bakken en bakte deze chocoladekoeken. Een paar dagen later brak het ruitje van de ovendeur in minstens duizend stukjes. Dat is zo jammer! Ik heb aan K gevraagd of hij het gauw kan fixen.

Mar was ziek en S heeft haar lekker verwend met fruit. Is dat niet lief?!

Ik deed zaterdag nog een poging om hard te lopen en ik hield het 1 km vol. Dat is niet zoveel. Ik had niet lekker geslapen en ook een ochtend gewerkt en was zo moe. Helemaal niet slim om zoiets te gaan doen.

Gisteren gingen L en ik oppassen op m'n kleindochter(tje)s.
Onderweg zagen we een ruïne!
'Het lijkt wel oorlogsgebied' zei L.

Dat is niet het geval gelukkig. Er werd een gebouw naar beneden gehaald. Veilig afgeschermd met hekken, 'Niet betreden!' 'Gevaarlijk!' Wat een voorrechten zijn dat eigenlijk!

Na de lunch doken L en ik met H en F de bus in en gingen op weg naar het centrum. L komt hier vaker en bracht ons naar een leuke speelgoedwinkel:

Serieus?

Zo, die heeft ze te pakken!
Maar hij zal ook weer teruggelegd moeten worden...

Dat kwam gelukkig goed, ja, wel na wat tegenspartelen.
Toen bleken er nog wat winkels gesloten te zijn (ook die waar we iets wilden gaan drinken) en zijn we weer terug gegaan.

Het was niet een van onze leukste uitjes, maar ik zei dat dat niet erg is. Het hoeft niet altijd geweldig en fantastisch in overstijgende trap te zijn. Samen tijd doorbrengen, elkaar beter leren kennen, ook als het tegenzit, is goed genoeg!

En ik genoot van die kleine handjes die de mijne wilden vasthouden!